JAYSON'S POV:
"Ladies and gentlemen, esteemed guests of NexCorp Holdings," her voice rang clear and authoritative through the room. "Tonight marks a significant moment in the history of our corporation. I am honored to announce that I, Zarah Elize Sinclair, am the new CEO of NexCorp Holdings,"
Hinanap ko ang pinanggalingan ng boses na yun. Napalingon ako sa babaeng nagsasalita sa stage. Nakuha nito ng buo ang atensyon ko.
Ang boses na yun... kaboses ito ni Jazzmine.
Pinakatitigan ko ang babaeng nasa gitna ng stage. May hawig, pero hindi ito ang mukha nang babaeng matagal ko nang hinahanap. Saka pano mangyayaring ito yun kung sa huling report sakin ng private investigator na binayadan ko ng malaking halaga para lang halughugin ang buong Pilipinas at mahanap ang dalaga ay nagsabing namatay ang babae six years ago. Sa isang aksidenteng kinasangkutan nito at nang ina ng babae.
Pano mangyayaring kakadalaw ko lang sa puntod nito kahapon at ngayon ay bubulaga sa harap ko ang isang babaeng kaboses at may pagkakahawig dito? Napainom ako ng alak sa mga katanungan kong walang makuhang sagot.
"Posible ba na ito at si Jazz ay iisa?" tanong ko sa sarili. "Teka, panong mangyayari yun? Patay na si Jazz!"
Isang masigabong palakpakan at pinagkumpulan ito ng media at iba pang taong nasa Plaza Royale Hotel. Naghintay ako ng pagkakataon na makalapit dito habang hindi ko inaalis ang tingin ko kay Zarah Elize Sinclair, ayon sa pagpapakilala nito. Naging pandalas ang pagtungga ko sa inumin.
Humahaplos ang init ng likido sa lalamunan ko. Nakakahalata na si Chloe sa tabi ko na kanina pa ko nakatingin kay Zarah pero wala akong pakialam sa babaeng kasama ko. Ipinagpilitan na naman kasi nito ang sarili para sumama sa kanya sa naturang event. Kung wala ito ay baka kanina ko pa napagmasdan ng malapitan si Zarah.
Hindi naman ako binigo ng pagkakataon. Kusang nilapit ng dalaga ang sarili sa umpukan ng mga tao partikular sa table na kinabibilangan ko.
"Hi, good evening." pagbati nito kay Richard Mendezebal, business partner ko. "Are you enjoying the party?"
Ipinakilala ni Richard ang mga kasama nito sa table sa dalaga, kasama na ako. Hindi ko inaalisan ito ng mga mata.
"Hello, Mr. Angeles. It's a pleasure to meet you." inilahad ng babae ang palad nya. Tinanggap ko yun at tila ako kinuryente sa simpleng pagdadaupang palad namin.
Kung naramdaman din ng dalaga yun. hindi ko alam. "Have we met before?" di ko napigilang itanong.
Well, kung lagi ka sa New York, you might have seen her before as she was doing good in her modeling career there." nadinig kong sagot ni Atty. Centeno pero wala dito ang atensyon ko kundi sa babaeng kaharap. Pinag-aaralan kong mabuti ang facial features nito. Malaki ang hawig kay Jazzmine. Pero hindi nga ito si Jazzmine. Natatandaan kong may nunal ang babae malapit sa gilid ng mga mata na wala sa mukha nang babaeng kaharap ko.
But still, her presence is very familiar. Parang matagal ko nang kilala si Zarah Elize Sinclair.
"A model who turned multi-billionaire CEO, very impressive." side comment ni Chloe na halatang kabaligtaran sa sinabi ang nararamdaman.
Nagpaalam magpunta sa ladies room ang babae. Sinundan ko ito at nakitang lumabas sa garden ng hotel pagkatapos. Naupo ito sa isa sa mga upuang andoon, malayo sa paningin ng mga bisita. Kubli ang lugar na yun sa mga mata ng tao. Mukhang masakit ang mga paa nito.
Lumapit ako sa babae.
"Are you sure we haven't met before?"
Halata ang pagkagulat nito. Nakita kong may kung anong takot ang nagdaan sa mga mata nito bago ako harapin at ngumiti.
Yes, I'm sure Mr. Angeles? I was born and raised in New York. Kararating ko lang ng bansa." palis nito sa hinalang nararamdaman ko.
"Is that so? For someone who was born and raised in US, you seem to speak Tagalog eloquently."
Hindi naman bago yun sakin. Gusto ko lang makita ang reaction ng dalaga kaya ko sinabi yun. Sa nadinig kong usapan sa loob ay Pilipino naman ang ama ng babae, si Don Arturo Hernandez at anak ito sa dating nobya ng namayapang bilyonaryo. Pilipino-American ang dalaga.
She looks very asian though. Papasa nga itong model, walang nakakapagduda sa impormasyon na yun dahil matangkad ang babae at slim, parang pinaghalong Kylie Versoza at Heart Evangelista ang mukha at katawan nito kung ikukumpara sa local showbiz personality.
Pasado din itong maging Crazy Rich Asian sa totoong kahulugan ng mga salitang yun dahil sa laki ng asset na naiwan ng ama nito sa kanya.
"It's already swollen." napakunot-noo ako sa namamaga nitong sakong.
"Thank you. But I think I need to rest."
Para itong napapaso na bigla na lang tumayo na muntik na niyang ikatumba, buti na lamang at nasalo ko siya gamit ang matipuno kong mga braso. That ignited the flame inside me, kumislot si Junjun ko.
"Why are you in a rush? Are you avoiding me?" masusi kong sinuyod ang mukha nito. I'm looking for a hint, even a glimpse if she is Jazzmine.
"No, why would I do that? I don't even know you. Ngayon nga lang tayo nagkita." pagkakaila nito.
Hindi ko na kaya ang nararamdaman kong init sa pagkakakulong nya sa braso ko. Binubuhay nito maging kaliit-liitang ugat ng aking p*********i.
"Then, let me introduce myself to you."
I claim her gummy-like softness lips that tastes similar to strawberry. Pinapaalala talaga ng babaeng ito si Jazzmine Eyala sakin.
Pinasok ko ang dila ko sa nakaawang nyang bibig, pilit pinagniniig ang aming mga dila. Nagawa kong hubadin ang pang itaas na parte ng evening gown nito like the expert that I am. Kinubkob ko ang dalawang malaking s**o nito na halos pamilyar. Ganito din ang pakiramdam kapag inaangkin ko noon si Jazz. Lalong nagalit ang kadugtong ng puson ko sa ibaba.
Kung hindi si Jazzmine ang babaeng ito, pinagtrayduran ako ni Junjun na sumasaludo din sa bagong babaeng ito na nagpapagulo ng t***k ng puso ko. Idinikit ko sa babae ang pundilyo ko at ibinunggo ko sa kaselanan nya. Napasinghap ito ng maramdaman ang nakabukol kong p*********i na tumutusok sa bandang puson nya.
Pinagdikit ko lalo ang mga katawan namin sa pamamagitan ng pagsalo ko sa puwitan niya. Doon naman pumipisil ang isang kamay ko habang hindi ko inaalis ang paghagod ng dibdib ng dalaga. Inilipat ko sa leeg nito ang mga labi at doon ako nanalasa. Remembering how Jazz wanted it that way, how Jazz gets weak on the knees whenever I do that. Saka ako bumaba sa mga s**o nitong bilog na bilog. Isinubo ko ang korona ng s**o nito at sumupsop ko yun. Napaungol si Zarah sa ginawa ko.
"Jayson, where are you?" nadinig kong hinahanap ako ni Cloy.
Wala pa sana akong balak tapusin ang maiinit na sandali namin ni Zarah kundi para itong nahimasmasan mula sa mahika at itinulak ako palayo. Dali-dali itong nag-ayos ng damit.
"There you are." nakangiting ipinalupot sakin ni Chloe ang mga braso.
Hindi ko alam kung tama ang nakita kong nagdaang selos sa mata ni Zarah Elize. Pero sandali lang yun.
"I've been looking for you. Ano bang ginagawa mo dito sa garden?" tiningnan ng masama ni Chloe ang babae.
"Oh well, look who's here. Ms. Zarah Elize Sick-liar." nananadyang binago ni Chloe ang apelyido nito.
Pero hindi naman nagpatinag ito. Inayos nito ang pagkakaupo sa upuan at pati na din ang sandals na suot. Nakakalokong ngiti ang pinakawalan sa labi. Tila nanghahamon.
"It's Sinclair. Do I have to spell it out for you? S-I-N-C-L-A-I-R. Sinclair. I hope your brain has enough capacity to store that kind of information." sinasabi nito iyon matapos tumayo at lumapit kay Chloe.
Nakipagtitigan, mata sa mata. Sabay nagpakawala ng nakakalokong ngiti sa mga labi.
Natameme si Cloy at di nakapagsalita sa harap-harapang pang-iinsulto nito. Saka tumalikod. Hindi pa ito nakakalayo ng akmang hahablutin ng babae ang buhok ni Zarah.
Bihasang naiwasan nito yun dahilan para matapilok si Cloy.
"Next time you enter a war, make sure you know who your rival is." patutsada nito sabay alis sa garden.
Naiwan si Cloy na iika-ika sa sakit ng paa.