KABANATA 28

1726 Words

Hindi ko din alam ang oras, nagsisimula na ang klase ngayon panigurado, hindi ako makakalabas dito kung wala akong gagawin kaya tumayo ako "Tulonggggg!!!" sigaw ko habang hinahampas yung pintuan "Tulong pooo!!! may tao po ba diyan!!!" sigaw ko na mas malakas sa una kong sigaw Nawalan akon ng pag-asa ng maisip na walang pwedeng tutulong saabihin kasi nasa cr ako na walang gumagamit pero sumisigaw parin ako para tumihingi ng tulong "Tulonggg pooo!!" sigaw ko na may kasamang hikbi at unti unting humina ang hampas ko sa pintuan dahil nawalan na talaga ako ng pag-asa "Tulong po" pabulong na sabi ko habang umiyak at umupo ulit sa sahig wala ng pakialam kung madumihan ang uniform "Tama nga siguro yung mga kaklase ko dati na mas bagay saakin ang walang kaibigan" mahinang sabi ko "Tama nga

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD