Chapter Four

1041 Words
Nicole was one of those girls na habang tinitignan mo siya ng matagalan,ay alam na kung ano ang iniisip tungkol sa kanya, that guy can't take his eyes of me because I'm so hot. Hindi naman niya sinasadya na pinanganak siyang maganda, poor girl.Nang gabing iyon ay suot ni Nicole ang silky night sleeping dress.Her n*****s pop-out.Napaisip siya na parang hopeless romantic ang gagawin niya.Sinadya ba niyang isuot iyon para maakit niya ang kanyang stepbrother? Suddenly,nakaramdam siya ng gutom,at alam niyang isa lang ang gusto niyang kainin.Maybe she will make some sandwich with mustard and ketchup and onions.Parang hindi yata matchy ang naisip niya.Wala pa ang stepbrother niya,hindi pa ito nakakauwi galing mula sa kanyang trabaho and its almost ten in the evening. They are both living together in past two days at the same house. Hindi pa niya narinig ang ugong nang sasakyan nito mula sa garahe ng kanilang bahay.Siguro ay natraffic ito kaya hindi pa nakaka-uwi.Or maybe he has urgent meeting?Hindi na nga rin ito nag-message pa sa kanya.Hinalungkat niya ang buong fridge baka sakaling may mahanap siyang puwedeng kainin at pwedeng iluto.But all are frozen foods like chicken and meat.Kinamot niya ang kanyang ulo dahil hindi siya marunong magluto-hands off.Nakasimangot siyang naghanap ng makakain sa mga drawers dahil nagugutom na siya.Hindi pa siya kumakain ng buong araw at ngayon lang niya naisipan na bumababa. Naghanap siya ng cereal sa mga drawers but sad to say it was all expired. "Searching for foods?" Wika ni Simon sakanya habang nakatayo na pala ito malapit sa kanya at nilalapag nito ang biniling pag-kain.Mabuti na lang at nakasandal siya sa lamesa at napakapit siya roon kung hindi baka nahimatay na siya sa biglang pagka-gulat. "Uhm...yeah? Feeling hungry, anyway?" Nahihiyang pag-amin niya rito. "Have some of this? Ang haba kaya ng pila kaya medyo natagalan ako makauwi." Paliwanag  nito habang nilalapag ang binili nitong mainit-init pang-laksa noodles. Bigla siyang natakam sa amoy niyon at walang sabi-sabing naupo siya sa bakanteng upuan at inupakan ang noodles.Nakalimutan na rin niya ang prensensiya ni Simon dahil sa sobrang gutom.Naupo narin ito sa tabi niya at sinabayan siya nitong kumain.Habang kumakain sila ay hindi niya sinasadyang matalsikan ang suot ni Simon ng hot noodles soup.Bigla siyang nag-panic at hindi niya alam ang gagawin. "O-oh...I'm sorry, hindi ko sinasadya!" Tarantang punas ni Nicole sa sleeves mula sa may braso ng lalaki na nag-mantya na agad ang sauce ng sili mula sa laksa. "No, it's okay. Just sit down and eat." ani Simon sakanya. Pero sa pag-angat niya ng kanyang ulo ay kasabay ng pagtama ng ulo niya sa labi ng kanyang stepbrother.May dugo siyang nakita roon at pinunasan niya ito sa pamamagitan ng kanyang mga daliri.Hinaplos niya ang malambot nitong mga labi.Ninerbiyos siyang nakatingin rito na animo pinagmamasdan ang kanyang mukha.Namula  ang pisngi niya sa sobrang pagka-clumsy. "M-masakit ba?" Nahihiyang tanong niya ng sumubo ito ng kinakain nitong laksa.Nangiwi kasi ito dahil sa pagkabitak ng labi nito sa malakas na impak sa pagkakatama sa matigas na bungo ng kanyang ulo. "I'm alright," ani Simon na medyo namamaos sa tinig.  "Are you  sure?" Panigurado ni Nicole dahil nakikita niya sa mga mata ni Simon na masakit nga ang pagkakabitak ng labi nito at bawat pagsubo ng kinakain nitong laksa ay napapangiwi. Nicole wanted to scream and rip all her clothes off.Nang hawakan siya ni Simon mula sa kanyang beywang.Pero ang OA naman niya kung sisigaw siya ng malakas sa kainitang eksena nila.Kaya nag-panggap siyang kalmado lang na parang girl-la-luh.Napakapit siya sa balikat nito dahil muntik na siyang mawalan ng balanse.They kissed for a long time,ang kanilang pisngi ay kapwa mainit at malamig at the same time habang nasa loob ng kusina.Simon twined his fingers in Nicoles head and pulled her on the nearest sofa and trying her to lay down.Nicole put her arms above her head and let Simon begin to undress her,nang marealize niyang hindi ito panaginip,it was real.So,sa pag-kabigla sa nangyari.As a good girl and made Simon to stop.Ang tanga niya at nakalimot siya dahil lang sa halik na iyon.Mabuti na lang at napigilin niya ang sarili kung hindi...She's over. She went to her room trying to cool herself.A cold bath maybe can help.Nagbabad siya mula sa malamig na agos ng tubig mula sa shower nang kanyang kuwarto.There is something wrong about her. Is she really attracted to his step-brother? Pero paano niya sasabihin sa kanyang mommy at Tito Raymond if they got really something?Pinatay niya ang shower at sinuot ang robe na nakasabit sa my pintuan.Kumuha siya ng can of beer at itinungga iyon ng isang beses lang.She wanted to be drunk again and forget all the silly things she did.Mas mainam ng malasing siya at walang maalala sa mga katangahan niya.She can't even control herself being closed to his stepbrother. Kung bakit ba kasi dito siya nakitara?Hindi ba puwedeng umuwi na lang ito sa sariling condo?Kung may uuwin man.Binuksan niya ang bintana mula sa kanyang kuwarto at pinagmasdan ang langit.Nagbabadya ito ng pag-ulan dahil madilim ang kalangitan.She went outside to wait for the rain.At hindi nga siya nabigo.Naupo siya sa may verenda ng bahay at hinayaan lang niya ang kanyang sarili na mabasa ng tubig ulan.Hindi niya alam kung ilang minuto na siyang nakaupo roon.Nang may bumuhat sa kanya mula sa kanyang kinauupuan.She opened her eyes and into her surprised it was his stepbrother.He is naked on top.She can feel the warmth from his chest kaya naman lalo siyang napapikit. "Alam mo bang mag-kakasakit ka sa ginagawa mo? Mabuti pa maligo ka ng warmed water and changed new clothes?" Matalim na tingin ni Simon sa kanya at saka lang niya napagtanto na dinala pala siya nito sa loob ng banyo. "Stop being so sweet and caring to me? Get out in my room, right now? Go! Stay away from me!" Sigaw  ni Nicole habang niyayakap ang suot na robe.Tila nakakaduda na ang laging pakikialam ni Simon sa kanya.Siguro ay may agenda ito sa ginagawang pagmamalasakit sa kanya.At siya naman hetong tanga.Hinahayaan lang.Magugulat na lang siya na nandiyan na pala sa harapan niya ang binata.She was so damn,clueless of him. "I will! I will leave you alone, brat! Ikaw na nga ang tinutulungan? Ikaw pa ang galit?" He said before he's gone on her sight.She counted one,two,three bago niya hinubad ang suot na roba at sinigurado muna niyang nakaalis ito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD