Diane’s Point of View I knocked on Tristan's door around 10 pm. He went to his room after dinner, so I didn't catch him. “Trisha. I don't want to talk to you. Go away,” Sagot nito. “Si Diane ‘to,” Nahihiyang tugon ko. After a while, Tristan opened the door. Ay ang bango niya. Amoy Armani. At ang pula ng labi. “Yes, D?” “Ay, sorry. Naistorbo ba kita?” “Hindi naman. Come in.” Binuksan niya ang pintuan at hinayaan niya itong nakabukas. I saw some of his things were already on his suit case. “Nag-eempake… ka na?” Obvious ba, Diane? Pero bakit? “Tumatawag na kasi iyong mga hospital sa akin. Napatagal ang bakasyon ko,” Nakangiting sabi nito. Umupo ito sa kama at tinapik ang kabilang bahagi nito. Motioning me to sit. So, I did with a heavy heart. “Tristan, I want to say sorry for ho

