Allysandra’s P.O.V
Nagkatinginan kami ng ilang minuto, pero walang nagtangkang tumayo sa aming dalawa para silipin kung sino ang bumubusina. Ayaw niyang magsalita at pinilit niyang magpatay malisya sa naririnig naming busina.
“Who’s that?” I pretended to see if she would tell me the truth.
“I don’t know…” she shrugged and continued eating, pero ako, hindi ako makakain sa ingay ng busina.
“Kain na...” I just nodded nang alukin niya ako at nagpatuloy na sa pagkain nang biglang may nagsisisigaw sa katirik-tirikan ng araw sa labas.
I chose to ignore it, kasi everytime na sinusulyapan ko siya ay patay malisya lang siya sa pagsigaw na naririnig namin, pero hindi naman kasi ako tanga para hindi ko marinig na ang pangalan ni Julienne ang isinisigaw nito, pero hindi ako nakapag-timpi at napata
