Allysandra’s P.O.V
Hanggang ngayon ay hindi ko parin lubos na maabsorb ang mga nangyari, dahil hindi ako sanay na ganito ang pakikitungo ni Stefan sa akin. Hindi ko parin siya magawang tignan, dahil sa tuwing sinusubukan ko, hindi si Stefan ang nakikita ko. Mistulang ibang tao siya at hindi ako makapaniwala.
Isang oras siguro akong nakatitig lang sa monitor kung saan naka-open ang word file na dapat ko pang i-polish ang pagka-edit, pero hindi ako makapag-isip. Nagbabasa ako, pero hindi pumapasok sa isip ko ang mga salitang binabasa ko.
It’ almost lunch time and wala ni-isa sa amin ang nagtangkang gumalaw para lumabas at kumain. Hindi rin ako nakaramdam ng gutom, dahil parang naparalyze ang mga bituka ko at hindi sila nag-iingay na para bang alam nila ang nangyayari at ayaw nilang umekse
