Ready?"Tanong ni Austin habang inaayos nito ang seatbelt ko. "Yes, I'm ready Tart."Sabay tangong sabi ko naman at kaagad na isinandal ang ulo ko sa balikat nito at mahinang napangiti. Pipikit na rin sana ako para umidlip ng bigla nitong hininto ang sasakyan, kaya inangat ko ang aking mukha upang tingnan ito. "Do you miss your friends?"Tanong nito saka seryosong napatingin sa mga mata ko, habang naghihintay ng sasabihin ko. "Yes, I miss them so much. Tart, but I think it's better this way. Ayaw kona kasing mag-alala pa sila s'akin at ayaw kona rin na magulo pa yung mga buhay nila."Malungkot kong wika at kaagad na kinuha yung picture frame naming magbabarkada na ibinigay ni Ms Ferrer sa akin dati at isa-isa kong pinagmamasdan ang mga masasayang ngiti ng bawat isa sa amin. Austin gently h

