“Hey, gising ka na pala.”
Hindi ko alam kung panaginip ba ‘to o nanaginip ako dahil sa boses na pamilyar na narinig ko.
Marahan kong minulat ang mga mata ko at saka nakita si Kaii na naka upo sa tabi ko dito sa mini couch sa loob ng kwarto ni Kevin.
“K-kaii?” gulat na tanong ko nang makita ko siya.
Hindi ko naman aakalain na makikita ko siya rito dahil mula noong huli naming usap ay hindi na kami ulit nagkausap sa telepono. Kaya hindi ko tuloy alam kung panaginip pa rin ba ang lahat ng ‘to totoo.
Kinusot kusot ko ang mga mata ko at ilang beses kumurap. Kinurot ko rin ang balat ko para masiguradong hindi nga ako nanaginip.
“A-anong ginagawa mo dito? P-paano mo nalaman na nandito ako?” mahinang tanong ko na pakiramdam ko ay namamaos pa rin ang boses ko dahil sa kakaiyak.
Sa hal
