MARIE’s POV
Kasama ko ang pamilya ni Clara sa maliit nilang celebration, at kahit masaya ang paligid, kahit may pagkain sa mesa, kahit may mga kasiyahan sa bakuran nila, may isang bahagi sa akin na nanatiling tahimik, parang may upuang bakante sa puso ko na hindi mapunan ng kahit anong congratulatory hug. Ang daming tanong sa isip ko. Bata pa lang ako wala na akong nakagisnan magulang. Everything is all blurry. Halos hindi ko na maalala ang mga mukha nila. Ni litrato wala ako.
“If you need someone to talk alam mong nandito ako,” wika ni Daniel makalipas ang ilang minutong pananahimik.
Napatingin ako sa gilid ko, pilit na ngumiti sa kanya. Yes, I have the highest honor, yet kanino ko ito iaalay? Umiling ako sa kanya. Sabay tingin sa mga kapitbahay ni Clara na nag sasayaw.
“I’m okay Dan,
