MARIE’s POV
Hinatid ako ni Ninong Cav sa university nang umagang iyon, pero hindi na tulad ng dati. Akma niyang kukunin ang kamay ko pero iniwas ko iyon. Inipit ko sa pagitan ng hita ko. Ibinaling ang tingin sa bintana.
Tahimik siya. Tahimik ako. Parang may salitang nakabara sa pagitan namin na pareho naming ayaw banggitin iyong tinatantiya pa ang damdamin ng isa’t-isa. Ilang beses kong narinig ang malalim na buntong hininga niya. Gusto ko na siyang kausapin. Sabihin na nasasaktan din naman ako. Kasi tao lang ako. Iyong masaya kami kagabi ngayon naman ang bigat ng buong araw na ito para sa akin at para sa kaniya.
Pagdating sa tapat ng gate, huminto siya. Mabilis akong nagbukas ng pinto. Nang hindi lumingon sa kanya.
“Marie…” tawag niya sa akin pero hindi ko na iyon pinansin pa. Hindi a
