MARIE’s POV
BUONG LINGGO akong tulala. Gusto ko na lang takpan ang aking mga tenga sa tuwing humahagikhik ang mga students na nakakasalubong ko. Mga MApanuri at mapanghusgang mga mata. Lagi lang akong nasa sulok. Halos gusto ko ng hilahin ang mga araw para graduation ko at makalayo na ako. Hindi ko kayang magtagal pa kahit ilang araw pero wala akong magagawa.
Buti na lang pinapalakas lagi ni Clara ang loob ko. Gusto na niya akong umalis pero hindi ko kayang iwan si Ninong. Mahal ko siya. Hindi ko matiis na ewan siya ng ganoon. He protected me.
“Uwi na tayo, beshie,” aya sa akin ni Clara, nasa park kami, hindi kalayuan sa university. Kanina pa tunog ng tunog ang phone ko. Kanina pa ako hinahanap ni Mang Renan, tapos ngayon naman si Ninong Cav ang text ng text at tawag ng tawag. Wala ak
