Kitang-kita ko ang mabilis nang pagtabok ng kotse ni James. Kahit mabilis pa ang pagtakbo ko hindi ko parun na abutan.
He never told be of the whisper that he did. And I will never know what it is.
I sighed.
Bakit ganoon? Nandoon na eh. Binulong na, hindi ko pa narinig. Kainis!
At ako naman, hindi makagawang magtanong kasi parang gulay na hindi makagalaw o hindi man lang makapagsalita.
Napahimas tiyan na lang ako nang matinig ko ang malakas na tunog mula dito. Kulang lang ito sa pagkain.
Napadpad ako sa kilalang kainan dito sa mall. Nang akmain kong buksan ang pintuan. "Good afternoon ma'am." Bati mg waiter na oangiti-ngiti sa harap ko.
Mabuti pa 'tong si kuya, maganda ang hapon. "Good afternoon also." Sabi ko sa kaniya habang naghahanap ako ng upuan.
Himdi ko mawari at bakit mar
