Natawa na rin siya, at dahil sa sinabi ng kaibigan ay tuluyan na ngang umurong ang mga luha niya.
Ang mga sumunod na araw ay naging payapa. Araw-araw siyang pumapasok ng flower shop. Linggo ang araw ng pahinga niya, pero nagpupunta pa rin siya sa shop dahil wala naman siyang gagawin sa loob ng bahay niya nang mag-isa. Hindi rin kasi pumapalya sa pagpunta ng shop si Trinidad.
Magaan lang ang trabaho, at paisa-isa lang naman kung pumasok ang mga customers. Kaya dumaan ang mga araw, na naging linggo, at naging buwan, na hindi niya namamalayan. Masaya siya. Tinulungan din siya ni Trinidad na mag-enroll sa Santa Barbara College. May isang linggo pa bago opisyal na magbukas ang klase.
“O, nandito ka na naman?” nakatawang tanong sa kanya ni Trinidad nang itulak niya pabukas ang glass door ng
