SA BAWAT araw na lumipas ay labis ang lungkot ko. I feel completely and utterly worthless. That's how my dad made me feel. I was so depressed that I isolated myself. I even stopped talking to Luke. I ignored his calls and deleted his messages. Ang totoo ay nahihiya ako sa kaniya. Wala na akong mukhang maihaharap sa kaniya. Mas mabuti pa na maputol na rin ang ugnayan namin, tutal hindi naman malinaw kung ano ba kami.
Sa bahay naman ay iniiwasan ko sila mommy at daddy. Nahahalata ko sa kilos ni mommy na gusto niya akong kausapin ngunit nag-aalangan siya. Sa totoo lang ay hindi pa rin ako handa na makipag-usap sa kanila. Sa tuwing makikita ko si daddy ay parang pinipiga ang puso ko. Naaalala ko ang mga sinabi niya, how he wanted me out of his life. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko.
