Redemption

CHAPTER 010

Chapter 10. The School of Monsters

Autumn Niebes

"What the f**k am I doing here again?" bulyaw ko after realizing where was I again.

It's the same condo where they first brought me. But today is different since I woke up greeting Boe and M with my bare face. Pareho silang nakaupo sa dining at naka halumbaba na pinanuod ako.

Boe is a 45 year old man—alone and single. M is younger than him. Mas matanda lang yata sa akin si M ng hindi nalalayo na taon, but, she's pretty, tall and almost sexy. Whenever she wear skirt, bumabakas ang magandang hubog ng katawan niya. Are they an item? They look good together.

I sighed, "I don't know if I should be happy or not," me, looking at them.

This fucktard users! Matapos nila akong abandonahin, ngayon kukunin nila ako ulit? I just came back from Asia. I just got off of a f*****g plane. Napapagod na akong bumiyahe kahit tulog naman ako. I rolled my eyes. Tumayo ako mula sa kama at nilagpasan sila para tumungo sa banyo. Katulad noon, wala naman halos nagbago sa silid na ito. Sino kaya may-ari nito? Nag hubad ako tapos nagsimulang maligo.

I get my robe and wore it bago lumabas ng banyo. Pinasadahan pa ako ng tingin ni Boe habang tumaas naman ang kilay ni M. Hindi ko sila pinansin at dumiretso na ako sa closet upang maghanap ng damit. Kumuha ako ng turtle neck long sleeve, black jeans and boots. Dumukot na rin ako ng undies na gawa sa net na nasa drawer and instead of brassier, I used n****e tape instead. Hayaan mong mag shawy ang dede ko diyan kapag naglalakad, presko naman.

I looked at both of them. Boe sighed and turn his back on me. Hindi naman nag abala si M at inirapan lang ako. b***h! Habang suot ang robe, sinuot ko ang undies sumunod ang pantalon, then my top. Kaya mas gusto ko rin talaga ang n****e tape kasi madali ilagay. Hinubad ko ang robe at tinapon ito kung saan. Nakakainis lang kasi hindi ko magamit itong n****e tape sa Pilipinas kapag may mission ako kasi kapag mainit at pinagpawisan ako, nagm-moist siya at may tendency na mahulog. Ang awkward pa naman kapag may ginagawa ka tapos biglang may mahuhulog na ganoon.

I mean, duh. Nay, nay.

"So, what?" I started. Pumunta ako sa kusina para mag timpla ng kape.

"The senator was just the tip of the iceberg, Autumn. Since Nik killed him, we didn't had the opportunity to question him so basically there are too many questions left unanswered." M

"Seeing me won't answer your questions." sagot ko.

Nagsalin ako ng kape sa coffee maker bago ito binuksan. While the machine do it does, I opened the sink at kumuha ng mug.

"We have details, but not much. We don't have names either and someone from the inside is spying on us. Ang hirap kumilos. Madali sana ito kung hindi agad namatay ang senador na 'yon, but yeah, you're up again." M

Tinignan ko si Boe, "Who's gonna be it?"

"No names. But his son is studying in an exclusive school somewhere in Luzon. Hindi namin alam kung sino, o sino ang magulang niya at anong sindikato sila nabibilang. We need to find that son, siya ang magiging susi sa ilang kasagutan." Boe,

"What if there wasn't a son or a daughter? Baka naman fake news 'yan." sabi ko,

"It could be, but the texts on the senator's phone said otherwise. This 'son' is also part of the syndicate, but he's still studying in that school." M, looking so problematic.

"So, aalamin ko kung sino ang anak na 'yon?"

Boe nodded, "Yes, you are going to enter and spy on that school. Ang kaylangan mo lang alamin ay kung sino sa mga students ang posibleng anak na kabilang sa sindikato na may koneksyon sa senador."

I sighed, "Kung iyon lang, madali lang. Kung sino ang mayaman o may mga bodyguards."

Unless he's wearing a mask inside the campus? Kunwari nerd at lampa, ganon? Lol! That sounds clichè and almost impossible. What am I thinking? This is easy. Kaylangan mo lang kilalanin at pagaralan ang bawat students. Malalaman mo agad kung sino sa kanila ang makapangyarihan.

"It's not what you think it is." M

"Frontier Academy, have you heard of it?" Boe asked,

Hinalukay ko ang storage ng utak ko at naghanap ng clues pero wala. Umiling ako, "Hindi pa, saan ba 'yan?"

"It's a secret school for the ordinary people, and beautifully known for the underground society." Boe,

"Kung secret pala, bakit alam mo?" I joked, of course Feds have the best intel.

"And, anong special sa school na 'yan? Ganoon pa rin naman 'yon. Hahanapin mo lang kung sino ang pinaka mukhang galing sa delikadong pamilya."

"Autumn," Boe, "Frontier Academy is the safest haven for the underground people. It's a school but also a training ground for their successors. Sa madaling salita, lahat ng students doon either anak ng mga tanyag na mamamatay tao o anak ng mga mafioso. Our target is nothing compare to what those people can do. We're talking about the underground people, Autumn. And this syndicate linked to the senator—we guess he's not that much of a big fish."

Natigilan ako sa narinig. Talaga bang may school na nage-exist na ganiyan sa Pilipinas? Parang ang hirap naman paniwalaan. At tsaka, bakit sa dami ng bansa ay doon pa? Hindi naman ganon ka discreet ang mga lupain sa Pinas.

and, underground people? Wala akong karanasan sa kanila. I haven't encountered one yet, bukod kay Nik at Giovanni David. But, those were only small talks while Nik, wala naman akong masiyadong nalaman about sa UG society.

"I think I'm not fit for the role, Boe." I said, for the first time, tumangi at nagduda ako sa isang misyon.

"Why? You fit perfectly."

"I'm less experienced with the underground people. I don't know how to handle them. They are smart, kapag nagkamali ako, baka malaman agad nila."

"That's why you're not going to make a mistake. Besides, you will only go there as a spy. Wala kang ibang gagawin. Kaylangan lang muna natin kumalap ng impormasyon." Boe

"Huwag kang magalala. Active ang communication doon, just always open your comms and if something happen, agad kaming darating para kuhanin ka. Nakapag tayo na kami ng hideout ilang milya lang ang layo sa school, sa may bahayan, sa labasan nito." M

Nang matapos ang machine, kinuha ko ang glass pitcher nito at nagsalin ng kape sa mug. Hindi na ako naka sagot pa dahil mukhang napaghandaan na talaga nila lahat. Wala rin naman akong choice, kaysa ma-bored ako sa ADMAX. Ganon din naman yata ang patutunguhan ko, doon pa rin. Kung nagawa nilang ibalik ako ng ganon ganon lang sa loob, hindi malabo na gagawin ulit nila 'yon anomang oras sa oras na magkamali ako.

Nag-impake lang ako ng ilang pares na damit at nilagay ito sa duffel bag na dadalhin ko. Ang plano, bago pa lang ako lumabas ng bansa ay gamit ko na ang pangalan na gagamitin ko. Hindi tulad noon na patago nila akong nilalabas ng bansa, ngayon ay sa mismong airport ako sasakay.

"What is Nik's role here, Boe?" I asked, bago kami lumabas ng silid.

He just look at me,

M answered for him, "He's not gonna be with us on this mission. But we'll make sure na susunod siya dahil kaylangan natin siya."

I studied my new identity for a week. I memorized all the fabricated information in my head that when somebody asks me randomly, I would answer it without thinking. Sinabuhay ko ang aking bagong character sa puso dahil sa oras na magkamali ako, hindi ko masisiguro ang kaligtasan ko sa loob. Boe warned me about the Frontier Academy and what kind of people I had to encounter there. Marami roon ang matalino at tuso. Hindi porke mahina siya sa paningin mo ay dapat mo na siyang baliwalain.

Boe said I should never underestimate them. Iyong iba ay nagkukunwari na mahina pero hindi pala. Mayroon din na katulad ko na naroon lamang upang magsilbing mata at tenga para sa mga taong nasa labas. Maraming mahahalagang tao ang nasa loob ng Frontier, hindi malabo na marami rin ang nais makapasok o magtangka sa lahat. Afterall, Frontier is the safest ground between the underground society and the ogligarch. The one with so much money and connection will have the upper hand.

I also studied the foundation and history of Frontier Academy. It was first built on early 80's by the name Conrad. Walang masiyadong identity sa kaniya dahil namatay din ito agad, pero siya ang nagpasimula ng konseptong ito na pinagpatuloy ng sumunod na mayari.

Marami na rin nangyaring trahedya rito. Napasama ito sa mafia war noon na dahilan ng pagkawasak ng buong pasilidad. Estimated billion dollar worth of casualties at hindi bababa sa libo-libong students ang nasawi. Isa sa pinaka-maruming krimen na nangyari sa kasaysayan noon. Mafia conflicts bought massive damage to everyone around it at ang mga inosente lang ang nagiging kawawa palagi.

Frontier was hidden to the people until this tragedy happened because of many bomb explosions and the noise of building collapsing, the peope found it out. It was rebuilt and polished after a year with its new owner. Simula niyan, naging kilala na ang Frontier Academy sa mga taong may kakayahan magbayad nito.

I woke up at 4 a.m. to do my morning routine. I jogged until 5 and went to shower and get dressed until before 6. Kumain lang ako ng light breakfast kahit na malayo ang byahe ko. I look at myself on the mirror. I'm wearing a simple casual dress. Kinuha ko ang bag at maleta ko na naka-ready na sa pinto at tsaka lumabas ng bahay kung saan naghihintay ang aking sundo.

Sumakay ako sa white Mercedez pick up at binati ang driver na naka assigned sa akin. He smiled politely while greeting me. I smiled too. I took out my latest phone and dialed Boe's number.

"Why did you call on my cell, Sasy?"

"I needed to remove all the transmitted devices on my body. May kutob akong hindi biro ang makapasok doon kahit pa may imbitasyon."

He sighed, "Okay! Activate the coms once you're free."

I ended the call and deleted his number on my call logs. Wala naman problema dahil memorized ko lahat ng number nila. For a week, wala akong ibang ginawa kung hindi kumuha ng random videos and pictures sa cellphone ko. It's part of a building the character scheme, once somebody check your phone, yours would look like a normal one.

Matapos ang mahabang biyahe, binalita ng driver na malapit na kami sa syudad kung nasaan ang Frontier. Nilabas ko ang envelope na naglalaman ng registration form ko.

Autumn Gu, 23 years old, unica hija of Randy and Suzette Gu—the sole owner of G Bank Holdings in America, Dubai, South Korea, Japan, Singapore and Philippines. Gu's networth is $60 billion.

My mother—Suzette, will try the world of politics. She and her party will announce it next week that she will run for a seat in Congress. They enrolled me here to keep me safe, away from the dirty games of politics. They anticipated there would be many threats to the family since my mother's competitor also came from a powerful family.

My father didn't like the idea of mother getting into politics but he had no choice, he busied himself more on business and casino. All data, money and transaction is legit once you look it up. But if you dig deeper, malalaman mo na fabricated lang ang lahat.

Feds can easily kill a person by not really killing it, that's why a 'ghost' exist. They can make you dead for real and give you new identity. What more to birth someone? Creating an identity is much more easier than erasing someone on somebody's head.

I had no siblings but I have cousins but they're all residing to the states. Masiyadong detailed ang bagong identity na 'to but if possible, subukan ko pa rin daw maging discreet. Hindi ko na kaylangan magpakilala ng husto sa kanila dahil sila na mismo ang gagawa noon. Sa oras na may magka-interes o magduda sa pagkatao ko, malalaman agad nila Boe iyon at makakagawa sila ng mas secure na paraan para hindi malaman ng iba ang totoo.

Bumusina ang driver sa entrance ng school kung saan may guard house sa gilid. Lumabas ang guard na sobrang laki ng katawan habang may automatic shotgun ang naka sukbit sa katawan niya. What the actual f**k?! Halos sakop pa ito ng LGU ah, kapag may naligaw na tao rito at nakita ang guard na 'to, baka mabahala sila? O baka ang maka tuntong dito ng walang pahintulot ay hindi na nakakalabas?

Binaba ng driver ang salamin niya. Lumapit ang guard at sinilip ang nasa loob, nagkatinginan kami. Binuksan ng guard ang bintana sa tabi ko, inabot ko ang folder na naglalaman ng files na galing mismo sa Frontier. Kinuha niya ito, binuksan at binasa. Ang registration form, tinapat niya sa scanner ang barcode, at tsaka ito tumunog at kumulay ng green light.

"Confirmed." radyo ng guard kung kanino. Binalik niya sa akin ang files ko na agad ko naman tinago sa bag.

"Bumaba ka hija."

Saglit akong tumingin sa driver. Parte siya ng Feds. Bakit ako pabababain? Hindi kaya nabisto kami? Nagkatinginan lang kami ng driver, tumango siya sa akin pero napansin ko ang kamay niya sa kanan na naka hawak sa balakang. Kung sakali may mangyari, sana maging mabilis siyang madukot ang baril na yan.

Binuksan ko ang pinto, dala ang bag ko. May lumapit na isang guard at pinabuksan nito ang compartment ng sasakyan, nakita ko na kinuha nito ang maleta ko. Kinuha ng malaking guard ang bag na hawak ko at nilagay ito sa lamesa na yari sa stainless. Binuksan niya ito at sinabog ang lahat ng laman sa lamesa.

"What are you doing?" hindi ko napigilan itanong.

Tinignan ako ng guard, pero hindi siya sumagot at nagpatuloy muli sa ginagawa.

"I'm the daughter of one of the biggest bank in the world. How dare you treat me like this?" I said, but calmly.

This is so embarassing. I can't believe medyo hambog itong personality ko.

The guard smirked at me, as if I was nothing but an insect. Ha! Minamaliit ba ako ng bouncer na ito? Kung sabagay, higit na mas maraming powerful ang nasa loob.

I can kill you with your shotgun, boi.

Lumabas ang babaeng guard. Hindi tulad ng bouncer, approachable ang isang ito. Ngumiti siya sa akin at ni-instruct akong magtaas ng kamay.

"Apologies, Miss Gu. This is for safety purposes of the Academy. I assume you have been told by the secretary?"

Sinimulan niyang kapain ang bawat part ng katawan ko. Habang ang isang lalaki ay may electronic scanner na pinaiikot sa katawan ko if ever may sikretong chip na naka baon sa katawan ko. Napansin ko ang bouncer na isa isang ni-scan ang mga gamit ko. Damn! Ganito pala talaga sila kahigpit. Mabuti na lang talaga tinanggal ko lahat ng transmitted devices sa gamit at katawan ko.

"Yes, I was aware. I just didn't like how this big guy treated me." oh really, Autumn? Hindi mahirap umarte ng mayaman sa akin dahil lumaki naman akong mayaman.

Ha ha,

I suddenly missed my foster parents—the Niebeses. They're so rich, I was stupid back then, naubos ko talaga lahat ng pera nila, mansion na lang ang natira. Anyway, past is past. Huwag na pala natin balikan ang katangahan ko mula sa nakaraan.

"You're done, Miss Gu." the lady guard smiled at me, "Your driver will stay. He's not permitted to go inside the Academy." sinuot niya sa akin ang aking bag, habang ang isang guard ay hinila ang maleta ko.

Napansin ko ang mga mini cab na naka parada sa gilid. Pinasakay nila ako doon. Security entrance lang pala 'yon. Mukhang malayo pa ako sa mismong Academy dahil wala pa akong ibang nakikita kundi purong lupain na malalawak. I admire the peaceful traits and serenity of this place. Fresh air, huh? This feels refreshing.

After a minute or so, unti-unti ko ng nasilayan ang nagtataasan'g gusali. I saw malls, stores, restaurant and everything. I couldn't help but gawk my eyes and had my jaw dropped because of this wonderful place! Aba, totoo ba na school lang ito? Parang isang syudad na ito e. Nandito na lahat, at puro high-end brands pa.

Tumigil ang cab sa tapat ng isang magandang one storey house with modern design. Bumaba ako. Kukunin ko na sana ang maleta ko ng biglang umandad ang cab tangay ang maleta ko.

Ang sabi ng secretary, dito sa opisina na ito ko kaylangan unang pumunta. I went inside the beautiful office. Bumungad sa akin ang malamig at malawak na receiving area kung saan puno ng malalambot na sofas. Umupo ako sa isa sa mga 'yon. Ilang minuto lang, may lumabas na babaeng naka office attire at naka suot ng salamin.

"Miss Gu?" my subconscious mind couldn't help but laugh. Miss Gu? Misgu? It doesn't sound appealing to me.

What am I thinking?

Taas noo ako tumayo. Remember the confidence, girl. "Yes?"

She smiled politely and asked me to follow her. She lead me to another office. It was surrounded by thick glass walls. Kumatok siya ng tatlong beses sa salaming pinto nito, kung saan ko rin nakita ang karatula na "President".

Natigilan ako saglit at napaisip. I didn't expect this. Wala akong naaalala na ang President ang kahaharapin ko. I was instructed to visit this office but I thought this was the secretary's office. Why am I meeting the President? Required ba ito? s**t! Hindi ako handa.

Bumukas ng babae ang pinto at pinapapasok ako. I sighed, before proceeding.

Pagpasok, bumungad sa akin ang babaeng nakatayo sa tapat ng lamesa nito. The president and owner of Frontier Academy—ang isa sa dapat kong katakutan.

"Welcome to my school, miss Autumn Gu." she smiled at me, pero bakit ang ngiti na 'yon ay peke?

Does she know the real me? Was I compromised already? I hope not.

Kahit kinakabahan, pinilit kong ngumiti dala ang confidence na inaral ko ng ilang linggo.

"Thank you, and my pleasure to meet you miss Aragon."