Chapter 17

2320 Words

Ouch! Punyeta! Ang sakit ng ulo ko. "Okay ka lang ba, Hija?" dahan-dahan akong humarap. Isang matandang lalaki nasa ochenta ang edad. Matanda na talaga ito. "Kayo po ba ang tumulong sa akin?" mahinang tanong ko rito. "Ang mga Jail Guard kanina, ako lang ang gumamot sa ulo mo." Huminga ako ng malalim. "Matagal na po ba kayo dito, Tatang?" Pilit itong ngumiti sa akin. "Halos dalawang dekada na." mahinang saad niya. Nakaramdam naman ako ng awa. "Ano po ang kaso niyo?" "Napagbintangan akong kasama sa pag m******e sa isang pamilya na pinagsibilhan ko ng matagal pero ako ang idiniin." malungkot na saad niya. Napalunok naman ako. "Ikaw, bakit nandito ka? Ang alam ko lang kapag dito ka itinapon sa Baryong kulungan na ito, malaki ang kaso mo. Napakaganda mo, marami na nag-aabang sa iyo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD