My Unexpected I do

Chapter 10

“Did you seriously prepare all of these, Kuya?”

Namilog ang mga mata ni Cindy sa dami ng Japanese food na nakahain sa mesa and it’s just seven in the morning. She was planning on preparing their breakfast as a peace offering pero naunahan siya ni Julius. And she didn’t know that Julius likes Japanese food. Pareho sila ng taste ng lalaki.

Last night, after niyang umiyak at hampasin nang hampasin si Juliusay iniwan niya ang lalaki sa office nito.Nag-drive siya papunta sa isang bar at doon umiyak nang umiyak. Hindi niya rin maintindihan ang sarili. Siguro, bukod sa nagseselos siya sa kahalikan ni Julius ay gulong-gulo pa rin siya sa buhay niya. Natatakot siya sa marketing presentation niya. Ayaw niyang mamatay ang papa niya, hindi niya alam kung anong mangyayari sa buhay niya. Hindi pa tapos sa pag-aaral si Anton.

Worries and doubts engulfed herand she thoughtthat a couple of bottles would drive them away, but it didn’t.She drank ’til she can’t walk anymore and the lastthing she remembered was she dialled Julius’ number and asked him topick her up.

Cindy didn’t wait long because Julius was justat a table across hers. Watching her. He followed her as soon as she left his office. Her ‘knight in shining armor’ that she can’t have.

“Maghugas ka muna ng kamay bago ka kumuha ng sushi.”

“May gamit naman akong chopsticks, e. Saka nagdasal na ako sa isip ko.”

“Ang kulit mo talagang bata,” natatawang sabi ni Julius na ngayon aynapakagwapo sa kanyang suot na yellow shirt na may smiley face. Ano naman kaya ang nakain ng lalaking ’to na parang walalang sa kanya ang nangyari kagabi?

“Do I look like a child to you, Kuya Julius?” tanong niya sa lalaki nangayon ay nag-aabot sa kanya ng hot chocolate.

“Not at all. May bata bang nagkaka-crush at nagseselos?” balik-tanong sa kanya ni Julius.

“Grabe ka rin, Kuya,’no? I just said I can’t help but get jealous but Ididn’t say that I have a crush on you.”

“Okay,” kibit-balikat na sagot ng lalaki.

“Okay? E, bakit parang ’di ka naniniwala sa akin?” taas-kilay na tanong naman ni Cindy.

“Bakit ’di mo na lang aminin na gusto mong ikaw ang hinahalikan ko athindi ang ibang babae? Asawa mo naman ako at sa pagkakaalam ko, legalsa batas na halikan kita,” nakangising saad ni Julius pagkatapos sumubo ng ramen.

“Ewan ko sa ’yo. Kakain na nga lang ako.”

“’Wag kang mag-alala, hindi ko naman mahal si Beatriz.” Nakatingin lang ang lalaki sa mga mata niya. Seryoso ang itsura nito kaya alam niyang nagsasabi ’to ng totoo. Pero hindi pa rin siya makapaniwalasa sinabi ng lalaki.

Hindi niya napigilang batukan si Julius na ngayon ay tinabihan naniya sa mesa.

“Kuya Julius, you had s*x with her and you’d tell me you don’t love her?!” medyo naiinis niyang tanong. Oo, magulo talaga ang isip niya.

“What’s wrong? It’s normal,” parang wala lang na sagot ng lalaki.

“Normal?” gulat na tanong niya. “Ewan ko sa ’yo, Kuya Julius. Normal na gawin ’yon sa taong ’di mo naman mahal?” nailing na tanong niya.

“Look around you, my dear wife, the world is like that. Almosteveryone is doing it. There’s nothing wrong basta may protection.” Kumindat pa si Julius.

Nanuyo ang lalamunan ni Cindy. She was so shocked sa mga sinasabi niJulius. Ibig sabihin, okay lang dito na kung sakali ay gawinniya rin ’yon sa ibang lalaki? Anong klaseng pag-iisip ’yon?

“Kuya, ikaw na ang nagsabi, almost everyone, that means, it’s not howit’s supposed to be.” Patuloy pa rin sa pagkain si Cindy ng sushi habangnakatingin lang naman sa kanya si Julius.“Hindi porke maraming gumagawa ay tama na. You have to make a stand.And . . .” Marami pang sinabing halimbawa si Cindy kaya hindi na lang sumagotang lalaki at nagpatuloy na lang sa kanyang pagkain. Well, she has a point.

Kagabi, habang natutulog si Cindy at pinagmamasdan niya,naramdaman niyangmay espesyal na puwang ito sa puso niya. Ayaw niya itong mawala sa kanya.Pero, paano siya matatanggap nito?Ngayon pa nga lang ay hindi na sila magkasundo.Paano niya sasabihing nagkaroon na siya ng karanasan saparehong babae at lalaki?

“Pero, Kuya Julius,hindi ko naman sinasabing porke nagawa na ng tao ’yone wala na siyang pagkakataong magbago. “May mga desisyon tayong hindi nagiging kalugod-lugod sa Diyos dahilhindi naman tayo perpekto. Life is a learning process, a continuousjourney. Kaya nga while we werestill sinners, Christ died for us.”

Lalong hindi nakapagsalita si Julius. Ramdam niyang nangingilid na angluha sa kanyang mga mata at hindi niya alam kung bakit. Gusto niyangumiyak dahil tagos hanggang buto ang mga sinasabi ni Cindy pero nawala ang lahat ng ’yon nang marinig niyang tumawa nang malakas si Cindy.

“Anong nakakatawa?”naguguluhang tanong ni Julius.

“E, kasi si Conrad ang lakas ng impluwensya. Araw-araw ba namankaming mag-Bible study sa ospital,” natatawang sabi ni Cindy.

“Lagi ka niyang dinadalaw?” Hindi maiwasan ni Julius na ma-insecurekay Conrad. He is the perfect guy for Cindy. He knows that Conrad willlead Cindy to the right path. At hindi niya alam kung kaya niyang gawin’yon.

“Medyo. Kapag ’di siya busy. No’ng una nga, naiinis din ako sakakulitan niya, but it was through Conrad that I realized, God hasnever abandoned my family.”

Hindi niya pinansin ang mga sinabi ni Cindy, pero sinabi niya rito ang isang bagay na biglang sumagi sa isip niya.

“Cindy, kung liligawan ka ni Conrad, okay lang bang ’wag mo muna siyangsasagutin?”

“Ano?”

“Pwede bang . . . pwede bangbigyan mo muna ako ng pagkakataongmahalin ka? I don’t want to lose you, Cindy. I want you in my life,” seryosong pag-amin ni Julius sa asawa. Ilang minuto rin na walang umimik sa kanilang dalawa.

Nang ma-realize ang kanyang sinabi, tumayo si Julius at nag-walkout. Naiwan si Cindy na naguguluhan sanangyari. Did Julius just confessed his love?