Halos tatlong oras na magmula ng kumain kami ng gabihan. Nauna matapos at tumayo si Declan, diretso sa kanyang opisina.
Hindi ko alam kung anong nangyari sa kanya. Kanina ng magising ako, hinanap ko ito. May narinig kasi akong ungol, kaya naman hinanap ko at sa veranda ko ito natagpuan na natutulog, pawisan at papaling-paling ang ulo. May luha sa mga mata at para itong binabangungot.
Matapos itong magising, halata ang gulat sa kanyang mga mata at lungkot ng makita ako. Medyo nagulat oa ako ng buhatin ako nito pabalik sa higaan. Tapos mag-aaya lang pala na kumain. Pero matapos ko makababa at abutan ito sa hapag-kainan, biglang bumalik ito sa dating siya.
“Hi baby Arleta!” pagbati ng babaeng naabutan ko sa opisina ni Declan kanina.
May pagtataka akong tinanguan lang ito. Dire-diretso
