“Kumain ka muna.” Sambit ko. Nandito na ulit kami sa third floor at dahil may mini kitchen naman siya rito, ipinagluto ko siya ng lugaw para kahit maka-ilang rounds mamaya, hindi agad siya manghina.
Panay iwas ako ng aking balikat habang kinakalabit niya ako ro’n. “Baby, ikaw ang gusto kong kainin. Hindi mo naman kailangan magluto, eh. Alam mong hindi ako nanghihina pagdating sa kama ‘di ba? Kahit kako punong-puno pa ng pasa ang buong katawan ko, babayuhin pa rin kita ng sagad hanggang tumirik ang mga mata mo.” Malambing niyang sabi.
Marahas ko siyang nilingon. “Hindi ka makapaghintay? Hindi mo kakainin ang ipinagluto ko sa’yo ha? Gano’n ba?”
Umiling siya ng ilang ulit. “No! That’s not what I mean, baby. Kaya ko naman po maghintay huhu.” Ayan, nag-ala bata na naman siya.
“Then wait! Ma
