CHAPTER: 20

1521 Words

Umagang umaga mag-isa lang ako sa bahay na malaki. Naglinis ako ng konte sa kusina pagkatapos ko kanina magluto. Kinuha ko ang mga maruming damit ng mag-ama at ibinaba dahil bukas ay darating ang mga on-call na kasambahay. Bumalik ako sa tinutuluyan ko at nakaramdam ako ng kalungkutan. Kapag ganito na kaarawan ko, pakiramdam ko OFW ako dahil sampung taon na malayo ako sa aking pamilya. Tiniis ko na hindi umuwi o magdaos ng aking kaarawan dahil sayang ang pamasahe at pera. Hindi naman ako Disney Princess pero sino ba ang babae na hindi nangarap maging isa sa kanila?. Parang babae lang yan na tumatanggi sa ideya ng kasal, bakit? E, may papakasalan ba? Pero kapag may nag propose d’yan, sure na oo ang sagot lalo at pasok naman sa standards ng babae ang lalaki. Pumasok ako sa loob ng aking si

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD