Nagkukuwentuhan sila, nang dumating naman ang lolo ni Klayt. Napakaseryoso nito. Kaya nanahimik na kami, dahil patapos na rin ako kumain tumayo na agad ako. Baka mabulyawan na naman ako. Umakyat ako sa Kuwarto ko. Sobra na talaga akong nababagot sa bahay na 'to. Hindi ba talaga ako puwedeng lumabas kahit saglit lang. Nang matapos ko halughugin ang buong Kuwarto ko. Wala naman akong nahanap na kakaiba. Sunod na ginawa ko lumabas ako ng kwarto, balak kong libutin ang buong bahay dahil sa loob ng isang taon ko dito hindi ko manlang ito nalibot. Pagbaba ko, hindi ko na nakita ang mga kaibigan ni monster at ang matanda umalis na siguro sila. Inumpisahan ko muna sa labas ng bahay, syempre wala naman akong balak tumakas. Itong bantay ko ang higpit sa akin ang, haba pa ng baril baka mamaya mapatay
