TWENTY-TWO: TUNAY NA ANAK, KAPATID
Fe's Napatingin ako sa pintuan ng kuwarto nang may nag-doorbell dito. Napakunot naman ang noo ko. Wala akong ine-expect na bisita ngayong araw. Sa paglipas ng araw na kasama ko si Klei at si Cadie ay nakaramdam talaga ako ng sobrang saya. It was like, I achieve my goals and may bonus pa. I've waited for so long para lang dumating ang pagkakataon ko na makasama ang anak ko, gabi-gabi, palaging sumasagi sa isipan ko iyong mga pagkakamali ko noon. Ngayon, ang saya-saya ko na, sa tinagal-tagal ng paghihintay ko ay nauha ko na rin kung ano ang pangarap ko. And Cadie happened. No'ng una, ay nag-aalinlangan ako sa kaniya na baka hindi ko matuon ang buong atensyon ko sa anak ko pag-nandiyan siya. Grabe naman kasi 'te! Hinihigop niya ako palagi. Pero ngayon, nasanay kami sa time management,
- Writer
