Penelope's PoV:
Kahit na nanlalabo ang aking mata, nakuha ko pa rin na makapagmaneho pauwi ng bahay. My tears are rolling nonstop down of my cheeks. Sinubukan kong punasan ang mga ito ngunit hindi pa rin talaga tumitigil ang pagluha ng aking mga mata.
Mabilis na pinagbuksan ako ng guard ng gate namin. Wala sa sariling napatingin ako sa kalapit naming bahay.
In an instance, nagflashback sa akin ang tagpong inabutan ko kanina. My heart is aching. I can hear it breaking.
Fuck it. Napakaswerte mo Keziah at iniiyakan ka ng isang katulad ko. Never akong umiyak ng ganto kanino man. Tanging sa kanya lang.
Maybe, nagiging masokista at marupok na ako pero si Keziah pa rin talaga ang mahal ko.
Nanghihinang napasandal ako sa driver's seat.
Stop crying Penelope. Hindi ka pwedeng makita ng ganto
