"ATE..." tawag sa akin nina Estephen at Vivoree.
"Sige na... Pumunta na kayo sa sarili ninyong mga kuwarto. Ako na ang bahala kay Inay." Mabigat na mga balikat ang aking nakita sa kanila. Sinunod kaagad nila ang aking utos na pumasok na sa kani-kanilang mga kuwarto. Sinulyapan ko ngayon si Inay habang umiiyak na naman siyang muli.
Nasasaktan ako ngayon sa nakikita ko. Muli na namang nanumbalik ang lahat ng naganap noong iniwan kami ni Itay. Bakit niya ba kasi ito nagawa sa amin? Bakit niya nagawang pahirapan kami ng ganito? Wala siyang puso!
"Hindi ko kayang magsinunggaling sa inyo at sa sarili ko... H-Hanggang n-ngayon, m-mahal ko pa rin ang Itay ninyo. Kailanman, h-hindi siya n-nabura sa puso't isip ko sa kabila man ng ginawa niyang pangangaliwa." Nasasaktan ako sa nakikita ko ngayon
