ilang araw ang lumipas sobrang saya at sobrang daming pasyalan kaming na puntahan hinding hindi ko makakalimutan ang mga memories na nagawa namin dito masyadong memorable dahil inuubos namin ang kanya kanya naming oras sa lugar na ito.
gabi ngayun at bukas uuwe na kame sa manila, naisipan kong lumabas sa balcony at agad kong nasilayan si blake na naka upo at naka titig lang sa buwan tahimik akong huminto sa pag lalakad at tinitigan ko siya, kasing gwapo at kasing sigla niya ang buwan ngayung gabi ang mga mata niyang napaka ganda.
at nagulat na lang ako na may hawak siyang papel at ang mga luha na nangigilid sa kanyang mga mata kaya agad akong lumapit at nag tanong.
" blake umiiyak kaba? ano yang nasa kamay mo " agad na tanong ko malungkot ang mga mata niyang bumaling sa akin at inangat
