Chapter 38

1597 Words

"No, son. Ako ang patawarin mo..." Mahinang sambit ng matanda kay Leon. Nagulat si Leon sa narinig. Hindi siya makapaniwala, na imbes na siya ang humingi ng patawad ay ang mismong ama pa niya ang nagsabi n'on. "Papa, naging pabaya akong anak..." "No, Leon. You are not. Hindi ko lang nakita ang halaga mo noon, mas inuna ko ang mga pansariling kagustuhan ko, at ang kamalian mo lamang ang nakikita ko..." Kahabag-habag na sambit ng matanda. Marahang tiningnan ni Leon nang malapitan ang mukha ng kaniyang ama. Ibang-iba ito kaysa noon, bakas sa mukha nito ang nahihirapang sitwasyon, at wala siya sa mga panahong dapat ay nandoon siya para alalayan ito. "Halika sa veranda." "Sige po." "Mabuti't naparito ka, kailangan nating mag-usap." "Opo, gusto ko pong makabawi...I'm sorry papa, I've b

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD