"Uy Wendy!" Ang nakaawang na labi ni Paulo ay unti-unting ngumiti. "Ba't nandito ka? Pauwi ka na rin?"
"H-hindi."
Iyan nanaman ang ngiti niyang nakakabigla. Ngiting parang gustong-gusto akong tunawin. At muli, napansin ko ang dimples niya. Ang dimples niyang kinakiligan ko nang sobra noon.
Nilibot niya ang paningin. "Eh ba't nandito ka?"
Sobrang casual kung kausapin niya ako, bakit gano'n? Bakit parang ang dali-dali lang sa kanya?
"May problema ba?" Kumunot ang noo niya.
Ikaw ang problema ko, Paulo.
"W-wala naman... gusto lang kitang makausap... s-saglit." Nanginig ang mga labi ko.
Suminghap siya. "Tungkol saan? Sa dates pa rin ba? Wag kang mag-alala, mamaya--"
"Hindi..."
Kinagat ko ang ibaba ng labi ko. Nanginig maski ang mga kamay ko. Binalot kami ng katahimikang ubod ng lun
