Chapter 43

1787 Words

Wendy's POV "Wendy, you need to move forward," ani daddy. Nakatulala lang ako sa dining area, kasabay ko siyang kumain, pero wala akong gana. Naalala ko lang si mommy, dati tatlo kaming kumakain dito, ngayon dalawan na lang. Iyong buhay ko, bakit parang sinisira talaga? "Wendy, are you listening?" Napatingin ako kay daddy. "O-opo." Dalawang araw na ang lumipas nang huli kong masiliyan ang lalakeng nanakit at bumasag sa 'kin. Dalawang araw na pero... nagfa-flash pa rin sa utak ko ang lungkot at pagmamakaawa niya. "What's your plan?" tanong ni daddy. Nagkibit balikat ako. "Wala po 'kong maisip." "Wendy! Ano ba? Go get your senses back." Sumimangot si daddy. Bagsak ang balikat kong binalik ang tingin sa pagkain. Hindi ako makapag-isip nang maayos, palaging may sumisingit na alaala n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD