Alexandra
Nandito kami lahat sa labas ng operating room at hinihintay ang magiging resulta ng operasyon ni Blayze. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Lakad ako ng lakad tapos mayamaya uupo tapos tatayo ulit. Hindi ako mapakali.
Aaminin ko na kahit anong galit ko kay Blayze, mahal ko pa rin sya. Hindi naman nagbago yon. Kahit pilitin kong hindi na, mahal ko pa rin sya. Hindi ko sya nalimutan kahit na isang araw, lalo na sa tuwing makikita ko yung anak ko na kamukhang kamukha nya.
Napalingon naman ako sa anak ko na nakaupo lang sa isang tabi at nagmamasid sa paligid nya. Alam kong nahihirapan din sya sa nangyayari at wala syang kaalam alam dito. Pati sya nadadamay. At sana lang ay matanggap nya na tatay nya si Blayze at sana rin ay hindi sya magalit sa akin.
Nilapitan ko naman sya.
"B
