Bahagyang natigilan si Daisy ng marinig ang boses ni Ace, napahinto siya sa pagpupunas ng kaniyang mga luha at ilong. tumingala siya at tiningnan ng masama si Ace.
"You came too?" sabi niya kay Ace.
Bahagyang tumango si Ace ngunit hindi na nagsalita, judging by Daisy's expression halatang ayaw niyang nandoon siya.
Mabilis na lumapit si Sozzy at nagsalita para kay Ace.
"Daisy, pumunta si Ace dito para tulungan kang mag isip ng way to get out of this trouble. Nag alala din siya sa'yo kaya gusto niyang makatulong, he's worried about you."
"Hmmp!! worried?".
Kung hindi dahil sa'yo hindi ko mababangga si Luciel kahapon. At kung hindi kami nagka bangga ni Luciel, wala sana akong problema ngayon."
bulalas niya na galit kay Ace at pagkatapos sumigaw siya sabay turo ng pinto ng kwarto.
"You, get out of my room."
"Daisy,...".
saway ni Sozzy.
"Pakinggan mo nga ang sarili mo, you're being unfair. After all, Ace came to help you. Pagkatapos ay pagsasalitaan mo siya ng ganyan."
Hindi na nagsalita si Ace, tumalikod na lang siya at naglakad papunta palabas ng pinto.
"Ace are you alright?"
Tanong ni Leo, pinutol niya ang kaniyang tawag at agad na sinundan ang kaibigan.
"Wala lang sa tamang pag iisip ngayon si Daisy. Alalahanin mo nalang kung gaano siya ka stress ngayon kaya siya ganyan. Don't lower yourself to her level, intindihin mo nalang siya." paunawa niya dito.
"I know! it's fine."
ngumiti ng mababaw si Ace.
"Alright, go quickly at sabihin mo sa kaniya na huwag na siyang mag-alala. It will be fine."
Pagkatapos ay umalis na si Ace na parang walang nangyari, napailing nalang si Leo na sinundan siya ng tingin hanggang makaalis ito bago siya bumalik sa loob ng kwarto nila Daisy.
"I don't ever want to see that lowlife again, ayokong makita ang pagmumukha niya." Pagmumura ni Daisy kay Ace. Nang makita niyang papasok si Leo sa loob ay huminto siya sa pagsasalita at kinuha at tumingin siya sa kaniyang cellphone.
"I had an idea....
I'm going to call my school old friend, baka makatulong siya sa problema ko."
Agad niyang tinawagan ang dating kaibigan.
"Hello! Zian, it's me Daisy..."
Pagkatapos ay isinalaysay niya sa kausap ang sitwasyon at problema niya ngayon.
Habang ang iba niyang mga kasama sa loob ay tumatawag din sa iba pa nilang mga kakilala na pwedeng makatulong sa kanila.
"Hey! uncle chucky, it's me Tracy. Can you do me a favour? Nagka problema kasi 'yung kaibigan ko at Mr. Ronald Brennan ng heavenly lion group...." isinalaysay ni Tracy sa tiyohin niya ang sitwasyon.
"What? Hindi niyo sila kakayanin? No, uncle atleast you should try to talk to him baka..."
"Okay! maghahanap na lang ako ng ibang pwedeng makatulong, bye uncle pasensiya na po sa disturbo." walang magawa ang uncle ni Tracy laban sa yaman ng mga Brennan.
"Hello, auntie Ruth pwede niyo ba akong tulungan para sa kaibigan ko?...."
Katulad ni Tracy isinalaysay niya sa auntie niya ang problema at sitwasyon ngunit wala rin itong magawa dahil mahirap kalabanin ang heavenly lion group baka pati rin sila ay madamay.
Pagkatapos makalabas ni Ace sa building ng dormitory ay pinakalma niya muna ang sarili niya. He tool a breath of fresh air, bago niya kunin at ilabas sa bulsa ang kaniyang cellphone, may hinanap siyang number na naka book sa kaniyang phone memory at pagkatapos pinindot niya ito.
Matagal itong sumagot at pagkatapos ng nag ring ulit ito ng tatlong beses bago may sumagot.
"Ace you've finally called."
Anang masayang boses ng matanda.
"You've been suffering away from home for so many years, and i'm feeling guilty and powerless na hindi kita matulungan." Malungkot na sabi nito.
"Mark! don't being too hard on yourself."
sagot ni Ace.
After ten years na malayo si Ace sa pamilya at wala ng komunikasyon dito, his heart is filled with emotion ng marinig niya ang tinig ng kanilang mayor domo.
"My poverty training is over, pwede ko nang gamity ang family's influence now, right?"
Tanong niya sa mayor domo.
"Ofcourse! simula noong nakaraang araw, the family has already lifted all restriction on you." Masayang sagot ni Mark.
"Okay! gusto kung comprontahin si Ronald Brennan ng heavenly lion group." deretsahan niyang sabi.
"Heavenly lion group?.,, heavenly lion group.." bumubulong na sabi ng mayor domo ngunit hindi niya matandaan ang nasabing companya.
"Forgive this old servant, medyo mabagal na mag isip, hindi ko na matandaan Where does this group of heavenly lion group came from?" paumanhin ng matanda.
"Isa sa mga sikat na local bussiness dito sa bansa." paliwanag ni Ace.
Ang pamilya ni Ace ay ma impluwensiya sa buong mundo. Ang heavenly lion group ay isa sa top 10 enterprises ng bansa ngunit hindi wala ito sa global perspective, hindi nito saklaw ang ibang sakop ng mundo. Mas malaki at malawak ang impluwensiya ng pamilya ni Ace.
"Heavenly lion.." bulalas ng mayor domo ng maalala niya ang pangalan ng companya.
"Ofcourse, i recognize them. they falls under our families east coast division of management."
"I'll inform ken, the manager of east cost division. Sir anong gusto mong gawin namin kay Ronald?
Tanong ni Mark.
"Tell him, na tigilan na niya ang ginagawa niya laban sa kietch cargo company." mahinahon niyang sabi.
"Okay! don't worry sir. Wala pang kalahating oras, ano mang panghaharas na ginagawa ni Ronald sa Kietch cargo company ay sisiguraduhin kong ititigil na niya." Nakaka sigurong sabi ni Mark na ngumiti.
"Good." pagkatapos binaba na ni Ace ang cellphone.
Matapos matanggap ang utos ni Ace, agad na sinigurado ni Mark na makakarating kay ken ang mensahe.
Samantalang ang ama ni Zian, 'yong high school classmate na tinawagan ni Daisy at pinakiusapan kanina ay sumang ayon sa kahilingan ng anak.
He rushed over to the Country's Merchant union.
Junior high school classmate niya ang presidente ng union na si William Chase at susubukan niya itong kausapin para tulungan siya.
If william agreed to help, siguradong malulutas niya ang problemang ito. Ngunit pagdating niya sa opisina ay wala si William doon. Andoon sa conference room negotiating with an investment company.
Both sides had ten members, at ang deal ay umabot ng hanggang one hundred twenty five million pesos. Ang negosasyon ay halos umabot na sa kritikal stage. They all felt that they could reach the agreement with in ten minutes at ang magiging resulta ay makakakuha ng one hundred twenty five million pesos investment ang company ni William.
In the critical moment, biglang bumukas ang pintuan ng meeting room at pumasok ang secretary ni william.
Sumimangot si william na tumingin sa kaniyang secretary at pati ang mga ka bussiness transaction niya is feeling annoyed. It was very rude for the secretary to interrupt the negotiations.
Gayunpaman humingi ng paumanhin ang kaniyang secretary at lumapit kay william saka may binulong. Kapansin pansin ang pagbabago ng expression ng kaniyang mukha. Biglang tumayo si william at halatang malalim ang kaniyang iniisip.
"Everyone, i'm sorry! but i have some urgent matters to take care of right now. We will talk about this meeting later today, Please forgive me."
He said apologetically. Pagkatapos ay tumango siya at tumalikod na at naglakad papunta sa pintuan ng meeting ron.
"Mr. Chase, if you will leave now, i don't think we'll need to continue our discussion on. Dahil mawawala ang lahat ng tiwala ko sa'yo."
Naiinis na sabi ng isa sa pinaka importanteng representative ng investment company kay William.
Napahinto si william sa paglalakad at nilingon ang investors.
"If that's the case, i'm sorry!"
Pagkatapos tumalikod na siya at may binilin sa kaniyang secretary at nagmamadaling umalis palabas ng meeting room.
Pinaalam sa kaniya ng kaniyang secretary na tumawag si Mr. ken para e solve ang problema sa pagitan ng dalawang companya na heavenly lion group at kietch cargo company. Para sa kaniya Ken's words are more important than one hundred million pesos.