My invisible Millionaire

CHAPTER 15

"I......" Gusto sanang magpaliwanag ni Ace ngunit hindi niya alam ang sasabihin niya.

"What about me, seriously—.." Nagsimula na sana siyang magpaliwanag ngunit mas tumalas ang tingin ni Zara sa kaniya at pinutol niya ang anumang paliwanag na gustong sabihin nito.

Nang makita ni Michelle na tumigil sa pagsasalita si Ace ay naawa siya dito ngunit wala siyang magawa ayaw niyang ma provoke ang kaibigan.

Buti na lang at tumunog ang cellphone ni Zara at natigil ito, bigla itong sumimangot ng makita ang pangalan na tumatak sa kaniyang cellphone.

Tumayo siya at bahagyang lumayo ito para sagutin ang tawag.

"Hey, Candy, don't be too stressed. Your family is just worried because you are not married yet. Okay! okay if your free let's meet and bond together. Try to stop worrying and call me if you need anything."

Pagkatapos maputol ang kausap ni Zara sa cellphone ay bumalik siya sa upuan sa tabi ng kaibigan at nakasimangot ang expression ng kaniyang mukha.

"Hey! what's wrong?" Tanong ni Michelle at ipinatong ang kamay sa tuhod ng kaibigan.

"It's my cousin, Candy. She's not getting any younger, at inaapura na siya ng family niya na magpakasal." Malungkot ang mga mata niya na nilingon si Michelle.

"Maganda naman ang pinsan mo, hindi siya mahihirapan pumili ng pakakasalan niya. She doesn't need to worried about it."

Pagkasabi ay ngumiti si Michelle, ngunit tinitigan siya ni Zara na may pagka dismaya.

"Ahh!! Michelle you don't understand. Ofcourse, mag-aalala siya dahil ang problema niya ay kung sino ang pakakasalan niya. Nakita mo naman ang picture niya di'ba?"

Habang nagsasalita siya ay nilingon niya si Ace at tinitigan mula ulo hanggang paa at saka hinamak.

"We can't marry a poor loser like him, right?"

Pagkatapos ng Training session ng cheerleading squad ay umalis na ito sa field kasama ang basketball team. Ang gawain ng paglinis ng mga equipment ay naka assign kay Ace as a service assistant. Naaawa si Michelle na nakatingin kay Ace. She wanted to stay para tulungan si Ace na mag organize ng mga equipment ngunit pinigilan siya ni Zara at hinila siya nito.

"Ano ba ang ginagawa mo? Hayaan mo na siya, Ang halaga lang ni Ace sa cheerleading squad ay para tulungan kaming mag impake ng mga gamit. Dahil kung hindi ay matagal na namin siyang tinanggal sa team."

Habang inaayos at ini impake ni Ace ang gamit ng cheerleading squad para ilagay sa store room ay biglang tumunog ang kaniyang cellphone.

"Sir, sabi ni ken ay naayos na niya ang tungkol sa usapin." Sabi ng katiwala nilang si Mark.

"Okay! that's great!" Pagkatapos ay binaba agad ni Ace ang telepono.

Kahit si Ace ay hindi makapaniwalang ganoon kabilis naayos ng family niya ang problema. Wala pang isang oras ng tinawagan niya si Mark. Siguro ay makakarating kaagad kay Daisy ang balita.

Bandang alas singko ng hapon ng maisipan ni Ace na mag jogging nang makatanggap siya ng tawag mula kay Leo. He seemed to be happy.

"Ace where are you?"

"Nasa sports field, why do you sound so happy? Okay na ba ang lahat tungkol kay Daisy?"

Sigurado si Ace na nakaabot na kay Daisy ang balita ngayon.

"Wow! how did you know? 20 minutes ago pa lang ng tumawag ang daddy niya, ngunit alam mo na?" Surprisang tanong ni Leo sa kaniya.

"You sound so happy kaya sigurado akong naayos na ang problema." Ngumiti si Ace.

"That's true!" Masayang sagot ni Leo.

"Now that the problem has been solved, Daisy wants to treat us on dinner. We are already on our way there."

"You guys go ahead, i don't want to go." Alam niyang kinasusuklaman siya ni Daisy kaya ayaw niyang pumunta. Magiging miserable lang siya doon kapag ipagsiksikan niya ang sarili niya doon.

"Come on, come on, nandoon kami lahat ng mga kaibigan mo. Are you too scared to come?"

Pagpupumilit ni Leo kay Ace.

"Ayoko ko talagang pumunta, you guys have fun."

"Hey! loser, kung hindi ka pupunta kalimutan mo nang magkakaibigan tayo. Ngayon pumili ka kung alin diyan ang gusto mo."

Galit na sabi ni Leo kay Ace pagkatapos ay pinatayan siya ng telepono.

Pilit na ngumiti si Ace nang bagsakan siya ng telepono ng kaibigan, alam niyang sa tono nito ay hindi ito nagbibiro. Wala siyang nagawa kundi sundin at pagbigyan ang kaibigan ayaw niyang magtampo ito sa kaniya. Agad siyang nagbihis at pumunta sa nasabing restaurant.

As soon as he entered, naririnig na niya ang boses ng mga kaibigan hinanap niya kung saang banda ito nanggaling para matuntun niya ang mesa ng mga ito. Nakita niyang hindi lang sila ang inimbita ni Daisy there were more than fifthteen people sitting around the table. Kasama na doon ang mga room mates niya at room mates ni Daisy. Ang iba doon ay hindi familiar sa kaniya ang mukha, sa isip niya baka mga kaibigan iyon ni Daisy. Dahan-dahang naglakad palapit si Ace sa kanilang mesa at ang lahat ay napalingon sa kaniya.

Natigil si Daisy sa pakikipag kwentohan sa kaniyang mga kaibigan at lumingon. Nakita niyang dumating na si Ace, a look of hatred flashed across her eyes.

"Did i tell you to come?" Inis na boses na sabi ni Daisy. "Fine! i'm in a good mood, Kaya samantalahin mo na ang pagkakataong ito para manatili."

Pagkatapos binalingan ulit ang kaibigan at nagpatuloy sa pakikipag kwentohan dito at hindi na muli pang tinaponan ng tingin si Ace.

Nakaramdam ng pagkirot sa kaniyang puso si Ace habang nakatingin sa likoran ni Daisy.

"Kakalimutan kong tinulungan ko siya sa pagkakataong ito, Ngunit simula ngayon wala na akong gagawin para sa kaniya."

Anang isip ni Ace.

Agad namang lumapit si Leo sa kaniya at bumulong.

"Pabayaan mo na siya. Your friends are happy you came, halika dito ka umupo sa tabi ko."

Habang nagsasalita si Leo ay hinila niya si Ace para maupo sa tabi niya.

Habang nakaupo na si Ace ay naiinis na sinulyapan siya ni Daisy. Ace didn't bother to look at Daisy, trying to save himself from embarrassment.

"Daisy, what happened? Why do you hate him?"

Bulong ng isang hindi familiar na babae na nakatingin kay Ace habang nagtatanong kay Daisy.

Yung ibang kasama nila na walang alam tungkol sa mga nangyayari ay nakatingin na din kay Daisy at naghihintay ng kaniyang paliwanag.

Sumama ang tingin ni Daisy na nakatitig kay Ace, pagkatapos ay binalingan ang mga kasama at mayabang na ngumisi.

"This guy is unbelievable. Nagpunta lang naman siya sa Apex sky bank kahapon ng umaga to withdraw a money, ngunit wala naman siya kahit ni isang card ng bangko na maipakita."

Arrogante niyang pinapahiya si Ace sa harap ng lahat.

Lahat ng hindi nakakaalam ay nagtakip ng kanilang mga bibig at nagtatawanan nang marinig ang sinabi ni Daisy. Hindi nila mapigilang titigan si Ace.

Sila Sozzy, Leo at iba pa nilang mga kaibigan ang nakakaalam ng nangyari kaya mas lalong napahiya sila para sa kaibigan nila. They were all thinking na, sabay- sabay silang lahat na kakain. Kahit hindi niya gusto si Ace, kailangan ba niya talagang ipaalam sa iba ang kahinaan ng kaibigan nila?

Tao rin siya at nasasaktan din, he deserve a respect.