Chapter 3 - Again

1670 Words
Brandon's pov Nagising ako ng at nag iisa na ako sa higaan. Bumangon ako at binuksan ang banyo ngunit wala siya. Damn! Ni hindi ko man lang nalaman ang pangalan niya. But wait. I think I heard the guy called her Jewel. That must be her name. A precious Jewel who don't deserve that f*****g guy who just drugged her. Nang muli kong tignan ang kama kung saan kami nagsalo ng hindi na mabilang kung ilang ulit ba namin ginawa. Katunayan na ako ang nakauna dito dahil sa bakas ng dugo sa kama. I can still smell her scent, her fuller breast and her touch that still lingered in my skin. Fuck,parang ayaw kong maligo. Yuck,ang dugyot mo,Brandon. Naligo na ako nagpasyang mag almusal sa restaurant beach resort at mag relax ngayong araw bago ako umuwi sa mansiyon. I will find you my precious Jewel. I promise that. Tutulungan ko muna ang kapatid ko. Uunahin ko muna ang kaligayahan ni bunso. As much as I want to find you right you away,I can't. I'm still filled with guilt about my brother's accident. Kung hindi ko sana pinaimbestigahan ang kasintahan nito, wala sana akong malalaman. Wala sana akong isusumbong kay Brent. Hindi sana ito maghahabol kay Alicia na dahilan ng pagkakasangkot nito sa aksidente. Kung hindi sana ako nakialam. Hindi sana siya ganito ngayon. At dahil nga sa sobrang guilt na nararamdaman ko ay hindi ko maatim na makita siyang nahihirapan maka recover. Kaya nang makalabas na ito ng hospital ay umalis ako at nagpakalayu layo. Tinanggap ko ang offer ng isang international airline to be one of their pilot for a year. Hindi ko siya nasamahan sa pinagdaanan niya. Hindi ko nakita ang frustrations niya dahil hindi siya makapaglakad. Hangang sa napag pasyahan nitong gumamit ng prosthetic leg. Although, hindi niya ako sinisisi sa nangyari sa kaniya ay sobrang guilt pa rin ang naramdaman ko. Tahimik kong pinaparusahan ang sarili ko. At ngayon ngang sa tingin ko ay naka move on na siya. Panahon na upang bumawi. Kung dati ay nakasama ang pakikialam ko sa buhay pag ibig mo, ngayon ay sisikapin kong maging mabuti ang kahihinatnan nito. Hindi ko na kayang makitang masaktan kang muli. Tutulungan kitang maging masaya my dear brother. Sa piling ng taong mahal mo at mahal ka, nang walang anumang kondisyon. To my precious Jewel, please stay put. Patawarin mo ako kung sa ngayon ay isasasantabi na muna kita. Ngunit sana ay hintayin mo ako. Please hintayin mo ako. *** Jewelyn's pov Sa paglipas ng mga araw ay pinilit kong maging normal. Laking pasasalamat ko na hindi na ulit nagpakita pa ang Anthony na iyon. Pinilit kong maging casual kahit nakakaramdam ako ng pagkailang sa mga lalaki ngayon. Na trauma na yata ako dahil napaparanoid na ako tuwing mapapag isa ako na lalaki ang nasa paligid ko. O kapag may lalaking malapit lang sa akin. Mabuti na lang nirequest ni Rechielle na sa bahay na muna ako mag duty. Hindi ko alam sa babaeng iyon at bakit sila naghiwalay ng long time partner niya. Nabigla talaga ako doon. Sabagay, siya lang ang nakakaalam ng tunay na dahilan. Kaya nga ba nakakatakot na din magkaroon ng lovelife. Walang kasiguraduhan. Ako ngayon ang bantay sa mga anak ni Rechielle na parang mga anak ko na din. Umaasa pa rin ako ako na magkaroon ng sariling pamilya,but at the moment,it's not my priority. Lalo na at sariwa pa rin sa akin ang nangyari last week na pilit kong iniaalis sa isipan ko. Lukaret din iyong Nanay nila eh. Mas ginustong mamasukan para sa inaasam na expansion ng business niya kaysa magbawas ng tao niya,or mag loan sa banko. May pagka dakila din kasi siya na ewan,eh. Kaya hayun siya ngayon. Dakilang alalay ng naka wheelchair daw niyang amo. Tita Jewel,can we call mommy? Tawag sa akin ng Selena. Because we asked Tita Cielo to buy us some ice cream and she said we ask mommy first. But mommy is not here. You said she's working. We will buy ice cream tomorrow, Selena. For now let's eat dinner and so we can sleep,because tomorrow you need to go to school okay? Mahaba habang paliwanagan na naman ito.Haiist, minsan cute din ang makulit,pero minsan nakakaiinis na din. Pinapaliwanagan ko si Selena habang pabalik na kami sa kusina. **** Third person's s pov Gago iyong lalaking nakialam sa plano ko kay Jewel ah. Nandon na ako eh. Malapit na. Sino ba iyon at nagawa nitong ipa ban ako sa resort na iyon. Nanggigil na akong matikman si Jewel. Hindi ko akalaing ganon siya kaganda ngayon. Lalo na ang katawan niya. ani Anthony sa kausap niyang si Joseph na batchmates nila. Pare,mali naman kasi ang approach mo,eh. Dapat sana niligawan mo ng maayos. Iyong tradisyonal ba.Sagot naman ni Joseph. Hindi ko na naisip pa iyan ng mga oras na iyon,pare. Init na init na akong mahawakan siya eh, kaya dinaan ko na sa santong paspasan. Ang kaso may umepal nga kasi. Gago ka din naman kasi pare eh. Dinrugs mo kasi eh. Kahit ako magagalit sa'yo. Subukan mong ligawan at humingi ka ng dispensa. Lalo na sa mga magulang niya. Baka nga pina blotter ka na nila ngayon eh. Hindi katulad ng mga babae sa states kung saan ka matagal na naglagi,ang mga babae sa pinas pare. Liberated man tignan ang iba pero may pagka conservative pa din naman. Ipinagpaalam mo pa mandin siya sa magulang niya na lalabas kayo at maghahapunan pero hindi mo na siya naihatid pabalik.tsk tsk. And worst is tinangka mo pang gahasain. Pare lie low na muna ako makipag kita sa'yo. Ayokong madamay sa ginawa mong kalokohan. Pamilyado akong tao. Pasensya ka na pare. Mauuna na ako. At kung ako sa'yo, susundin ko ang payo ko sa'yo. Mahabang litaniya ni Joseph na batchmates din nila. Tahimik lamang si Anthony na naiwan uminom mag isa. Marahil ay iniisip nga maigi ang ginawa at payo ng kaibigan. **** Jewelyn's pov Kasalukuyan akong nag eencode ng pay slip ng staff sa office ng kumatok si ate Margaret. Tumayo ako at binuksan ang pinto. Ano iyon ate Marga? May naghahanap sa iyo na costumer,table sixteen. Sige ate,lapitan ko na lang,salamat. sagot ko at bumalik na siya sa duty niya.Baka isa naman sa mga costumers na may complaints or suggestion. Lumabas ako at pinuntahan ang table sixteen. Hindi ko ito nakilala agad dahil nakatalikod ang pwesto nito sa gawi ko. At nang makalapit na ako sa kaniya at makilala siya ay nanigas ako. Akma na sana akong tatakbo nang makita ako nito at hablutin ang braso ko. Jewel please,w-wala akong masamang intensyon. Pakinggan mo muna ako. Ganiyan din ang sinabi mo sa akin ng gabing iyon Anthony. Bitawan mo ako kung ayaw mong ipakaladkad kita palabas ng cafe.sagot ko sa kaniya at pinilit kumawala sa pagkakahawak niya. Jewel,please patawarin mo ako. Bigyan mo ako ng chance. Hindi ko sinasadya ang mga sinabi ko. Hindi ko na uulitin iyong ginawa ko,please maniwala ka. Hindi pa kita mapapatawad kaya umalis ka na dito at ayoko nang makita pang muli ni anino mo, akmang tatalikod na ako nang hinila ako nito pabalik sa kaniya at niyakap ng mahigpit. Nabigla ako at hindi agad nakagalaw. Mabuti na lang at may humila sa akin palayo dito. At nang mapagtanto ko kung sino ito ay nagulat ako sa nabungaran ko. Parang lalo yata akong nanigas at nag akyatan lahat ng dugo ko papunta sa mukha ko. Nangangapal ito at pakiramdam ko ay namumutla na ako sa sobrang pagkabigla. Sabihin mo sa akin,hinaharass ka na naman ba ng lalaking 'to? tanong sa akin ng Mister. Ah,ano, hindi naman Mister? It's Brandon,my Jewel. The name is Brandon and don't forget it.I guess you still remember me? bulong nito sa akin ng nakangiti. Pero teka? Tama ba ang dinig ko sa itinawag nito sa akin? My Jewel? Nanlaki ang mga mata ko at Lalo namang lumawak ang ngiti ng loko. Oh em Gee,it's really him again. Ikaw na naman? at bilang kumpirmasyon nga sa hinala ko ay nakilala din siya ni Anthony kaya napabalik ako ng tingin sa kaniya.Nakaagaw na kami ng pansin ng mga costumers na ina assist naman ng mga staff. Anthony, tigilan mo na ako at umalis ka na please.Nakakaeskandalo ka na sa cafe. Sino ba kasi iyang lalaking iyan Jewel at sulpot ng sulpot. tanong nitong nanggigigil. Boyfriend ko siya kaya please tigilan mo na ako at umalis ka na. What? Pero ang alam ko single ka diba? No boyfriend since birth. Kaya imposibleng boyfriend mo iyang gagong iyan. She's telling the truth . I am her boyfriend kaya tigilan mo na siya. Dahil sa susunod na mahuli kitang nilalapitan siya. Rehas na ng bakal ang hihimasin mo. Nagkakaintindihan ba tayo? Hindi mo ako matatakot,aniya sabay duro kay Brandon habang paatras itong umaalis. Ng mawala na sa paningin namin sa Anthony ay inalalayan niya akong umupo. Ayos ka lang ba? Wala ba siyang ginawang masama sa'yo maliban sa naabutan ko?tanong nito sa akin. Nagbalik sa alala ko ang gabing iyon. Ang pamimilit ni Anthony. Ang gamot na inilagay nito sa inumin ko. Naramdaman ko na lang ang palad ni Brandon sa pisngi ko. Umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Husssh,aniya sabay yakap sa akin. Boyfriend mo ako diba? He asked in a teasing way. Isa pa ito. Bakit ba kasi biglang lumabas sa bibig ko ang salitang iyon. Ayan tuloy napasubo ako. Problema na naman ito. At dahil ako ang boyfriend mo, sisiguraduhin kong hindi na makakalapit ang tarantadong iyon sa'yo. Kumawala ako sa pagkakayakap nito. Salamat,pero pasensya ka na sa abala. Hindi ko sinasadyang sabihin iyon. Gusto ko lang na tigilan niya ako. No worries my Jewel. Single naman ako. Walang magagalit,I swear. Bakit ba kailangang nakangiti ka kahit nagsasalita? Or is it just my imagination? Besides ,we can make it real.dagdag pa nito. Sorry Mister pero sana ito na din ang huli nating pagkikita. Mauuna na ako.Tinatawag pa ako nito ngunit hindi ko na pinansin at tuloy tuloy na pumasok sa office. TBC
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD