Biglang nanghina ang mga tuhod ko habang nakatingin sa isang pamilyar na lalaki na isinasara ang pinto.
He's been gone for too long. Not that long but it felt like it. Parang may bumubuo saaking iba't-ibang uri ng emosyon. Saya? Lungkot?
And guess what? I'm holding back my tears.
"Huy Chels, huminga ka. Bakit pinipigilan mong huminga.", napakurap ako ng marinig na magsalita si Hesly na nakapulupot ang kamay sa mga braso ko.
Hindi ko namalayan na pinipigilan ko pala ang sarili kong huminga. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko ngayon marahil muli ko na naman siyang nakita.
Ipinagtatagpo tayong muli ng tadhana, Carlo.
Naiiyak ako dahil sa sobrang kaba pero mas nangingibabaw ang saya na nararamdaman ko.
Sabihin niyo saakin ngayundin na nanaginip lang ako.
"Oh! Never mind. Carlo's he
