Chapter 38: Till Death Do Us Part

1022 Words

Genesis' POV "You're so unfair for leaving me," I said as I sat on the grass. Nang araw na 'yon, habang nakatingin sa kaniyang lapida na kung saan nakaukit ang kaniyang pangalan ay hindi ko maiwasang maiyak. How unfair life can be? Simula nang makalimutan ako ni Dad at mamatay si mama, I promised to myself that I won't let anyone break my heart again. Oo, takot ako. Nakakatawa man, pero takot na takot akong masaktan. Everyone knew me as a cold hearted guy who's a jerk and an asshole. And I prefer to be like that. Because in that way, no one can enter my life. It's my so called defense mechanism. "Please, Dad, huwag mo nang isama ang babaeng mahal ko. Huwag ngayon, huwag kahit kailan. Hindi ko kaya. Kahit 'yon na lang, Dad," sabi ko. Humiga ako sa tabi ng lapida niya at pinagmasdan ang l

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD