CHAPTER 5
1223 Words
WARNING ⚠️:
NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS OR SENSITIVE MINDS. CONTAINS DISGUSTING HUMOR, GRAPHICS LANGUAGE AND SITUATION INTENDED FOR MATURE READERS ONLY.
Hindi ako gumalaw hanggang sa makaalis ang ahas sa aking balikat. Nakita kong pumasok ito sa maliit na butas kaya napahinga ako ng maluwag. Kala ko katapusan ko na.
Lumabas na ako sa aking pinagtataguan at sumuot sa isang malaking butas sa pader. Agad akong tumakbo sa elevator na bumukas pero walang taong lumabas. Ano kaya lumabas doon multo? Tanong tuloy ng pasaway na utak ko. Busy silang lahat sa pakikipagbakbakan sa labas at magandang timing ito para makarating ako sa baba ng building.
May 20 floor pala ang building na to higit papala to sa inaasahan ko.
Pinindot ko nalang ang 19th floor dahil gusto ko ring malaman kong ano ang itsura ng ika labing siyam na palapag.
Pagbukas ng elevator ay agad bumungad sa akin ang mga taong nagkakasiyahan. Casino ang floor na ito.
Mukhang wala naman silang pakialam na nandito ako. Mag antay lang kayo at mahuhuli din kayong lahat. Mga animal. Agad kong binuksan ang camera ng suot kung hikaw para makita ni boss ang mga nangyayari dito.
Bigla namang nahagip ng tingin ko ang isang lalaking lumabas sa isang pinto sa tingin ko ay hagdan iyon pababa sa mga floor.
Agad akong lumapit doon at tama nga ang aking hinala. Naglakad ako pababa at agad bumungad sa akin ang maingay na palapag. Bar ang lugar na ito maraming mga tao ang sumasayaw. At sa tingin ko ay mga nakagamit ng droga ang iba. Napailing nalang ako sa aking mga nakikita.
May nakita uli ako sa isang sulok na pinto na katulad ng pinto sa itaas na kung saan mo makikita ang hagdanan.
Nagtungo ako doon at binuksan iyon.
Lumakad ako pababa hanggang sa makita ko ang isang tatak sa itaas na pader na ang nakalagay ay 17th floor.
Nakarinig ako ng malakas na sigaw at malalakas na tawanan ng mga tao.
Iginala ko ang tingin ko sa paligid at nakita ko sa unahan ang babaeng walang saplot habang umiiyak at nagmamakaawa. Iniwas ko ang aking paningin sa babae dahil baka hindi ko matansya ang damdamin ko at gumawa ako ng aksyon na pagsisisihan ko. Hindi pa ito ang tamang oras para iligtas siya.
Nagbibidding ang mga mayayamang tao para lang makuha ang kawawang babaeng iyon.
Dumako muli ang tingin ko sa isang sulok at nakita ang pintuan.
Nagtungo ako doon at bumaba sa ika labing anim na palapag.
Mas malakas ang hiyawan ng mga tao dito kumpara sa itaas.
Ang lugar na ito ay sabungan hindi sabungan ng manok kundi sa sabungan ng mga tao. Nagpupustahan ang mga tao kung sino ang mananalo sa mga pambato nila.
Napailing nalang ako sa aking mga nakikita at naawa sa mga biktima.
Parang kay sarap pagpapatayin ng mga tao rito kung hindi lamang ako nag-iisa ay baka kanina pa ako gumawa ng aksiyon pero hindi pwede dahil hindi lang buhay ko nasa panganib kundi buhay ng mga taong nabiktima at inosente.
Bumaba pa muli ako sa ika-labing limang palapag.
At halos mapamura ako sa aking nadatnan.
Dahil hindi kinaya ng sikmura ko ang aking mga nasaksihan ay agad akong umalis at nagtungong ika apat na palapag. Ngunit katulad ng nasa ikalimang palapag at ganon din dito sa ika apat na palapag.
tang ina lang. Dinudurog ang puso ko sa mga iyak na naririnig ko. Maraming mga kababaihan ang nagmamakaawa at humihingi ng tulong.
"Diyos ko sana ay gabayan niyo po ako. Kayo sana ang magsilbing sandata ko at iligtas ako sa kapahamakan." Taimtim kung panalangin.
Habang pababa ako ng palapag ay mas lalo lang tumitindi ang sakit at awa na nararamdaman ko kaya pasensya na kung hindi ko na mapipigilan pa ang sobrang galit na nararamdaman ko.
Babae rin ako at alam ko ang pakiramdam na nararamdaman nila.
Pinunasan ko ang luhang pumatak sa mata ko. At kinuha ang kutsilyo sa bewang ko. Lumapit ako sa isang lalaking marahas na naglalabas masok ang alaga nito sa isang kawawang babae na walang kalaban laban.
Walang habas kung hiniwa ang leeg nito na dahilan para mamatay ito.
Dito sa palapag na ito unang dadanak ang dugo.
Sumenyas ako sa babaeng huwag gumawa ng kahit na anong ingay dahil baka makahalata ang iba.
Binigyan ko pa ito ng kutsilyo at agad naman niyang kinuha iyon sabay pinagsasaksak ang lalaki ng ilang beses hanggang sa lumabas na ang mga bituka nito at iba pang laman. Nakita ko rin na pinutol nito ang alaga niya.
Agad na rin akong umaksyon sa iba at sa ilang minuto lang ay dumanak na lahat ng dugo sa palapag na ito.
Nag utos na rin ako sa team na nasa ika 19th floor na gumawa na ng aksyon. Napatay na nila lahat ng kalaban sa labas kaya naka pasok na sila. Parating na rin ang buong team ng agent agency kasama si boss.
"Huwag kayong umalis dito. May darating na tulong para sa inyo." Wika ko bago ako tuluyang umalis at nagtungo sa ika 13th floor.
Mas masahol pa pala ang floor na to kaysa sa mga nauna.
Ito siguro ang sinasabi ng batang babaeng iyon na kung saan kinakatay ang ibang mga batang wala ng pakinabang sa kanila.
"MGA HAYOP KAYO! MGA HALANG ANG KALULUWA! PAANO NIYO NAGAGAWA SA MGA INOSENTENG BATA ANG MGA ITO! HINDI KAYO TAO MGA ALAGAD KAYO NI SATANAS! Diyos ko." Puno ng galit at hinanakit na wika ko. Sabay bunot ng baril ko na at pinaulanan silang lahat ng bala hanggang sa wala na silang buhay na nakahiga sa sahig at duguan.
Nakakabaliw ang ganitong pangyayari. Paanong ang mga batang ito ay nagdudusa.
Sobrang napakaraming ulo. Ulo ng mga bata na kahit sikmura ko ay gusto ng bumaliktad.
May nakita rin akong malaking pond dito sa loob at ng silipin ko kung anong laman nun ay nakita ko doon ang dalawang malalaking buwaya.
Agad kong itinaas ang baril ko at ibinaril iyon sa dalawa ng ilang ulit hanggang sa makita kung wala ng buhay ang mga buwaya.
Hindi nila deserve ang mabuhay kung ang mga pagkain nila ang mga karne ng mga batang k*****y.
Pagkatapos ko sa 13th floor ay bumaba naman ako sa ika labing dalawang palapag. Dito ay nakita ko sila Dinioso at ang iba na nakatali at kinakawawa.
Napangisi nalang ako. Oras na nagsimula ang kabaliwan ko sa pagpatay ay tuloy tuloy na to'
Naglakad ako papalapit sa mga lalaki. Apat lang naman sila ditong nagbabatay isabay mo pang nagsisisi inuman silang lahat.
Tanging tunog lang ng sapatos ko ang maririnig sa palapag na ito.
Itinutok ko ng malapitan ang baril ko sa ulo ng lalaki at sa isa pa at sa isa pa at sa isa pa hanggang sa wala na silang buhay. Huwag na kayong magtaka kung bakit walang nakakatunog sa bawat pagbaril ko dahil may silencer ang hawak kong baril.
Napatingin ako sa mga kasamahan kong agent. Lalong lalo na si Dino na putok ang kilay at labi halatang pinahirapan ng husto.
Kinuha ko ang kutsilyo at pinaghihiwa ang mga tali sa kanilang mga kamay.
"S-salamat b-boss da-hil du-matin-gh ka." Nahihirapang saad ni Dino.
"Unting tiis Dinioso darating ang iba para iligtas kayo." Wika ko na ikinatango nito.
Iniwan ko na sila doon at bumaba sa ika 11 na palapag.
Ano kayang naghihintay sa akin dito?
- Writer
