---------
***Stacey's POV***
-
Hindi ito ang plano.
Dapat sa huwes lang kami magpapakasal. Walang maraming seremonya, peperma lang kami ng kontrata. Iyon ang usapan naming dalawa. Pero heto kami ngayon, nakatayo sa harapan ng altar ng isang maliit at tahimik na simbahan, kaharap namin ang isang pari na kilala ni Alexander.
“Seryoso kayo?” tanong ni Padre Emil habang tinitigan kami, hawak ang Bibliya sa dibdib. “Alam ba ninyong hindi biro ang kasal? Hindi ito larong pwedeng pasukin at basta na lang iwan kapag nagsawa na.”
Nagkatinginan kami ni Alexander. Walang nagsalita. Sa loob ko, gusto kong sabihin na ‘Oo’, alam kong ganito ang kahulugan ng kasal, bilang lumaki naman ako sa isang masayang pamilya at sobrang nagmamahalan na mga magulang. Pero sa aming dalawa ni Alexander, isa itong
