Chapter 11

1256 Words

Naveen's POV "What? Sinabi niya iyon?" Galit na asik sa’akin ni Coleen ng magkwento ako sa kanya kinabukasan. Off ko ngayon at nasa kwarto lang ako. Magpapahinga sana pero tumawag bigla si Coleen. "You heard me right." Sagot ko sa kanya at humikab. Napatingin ako sa gilid ko kung saan natutulog si Gelo. Napangiti pa ako ng makita ang maamong mukha nito, ang gwapong bata. Magiisang buwan na siya saakin, at hindi ko pa nahahanap ang tatay niya. At nagdadalawang isip parin ako kung isasauli ko ba siya dahil napamahal na rin siya sa’akin. "Are you listening Naveen?" I snapped back when I heard Coleen's voice. May kausap pala ako. "You were saying something?" I asked and I just heard her sighed. "Sabi ko na nga ba e. Hindi ka nakikinig!" I imagined her shaking her head. "As I was saying,

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD