3
2004 Words
Napalunok ako, pakiramdam ko’y nanuyo ang lalamunan ko hindi dahil sa uhaw, kundi dahil sa eksenang bumungad sa akin. Tangina. Hindi ko inaasahan ‘to.
Sa dilim ng kusina, sa ilalim ng mahina at malamyang ilaw mula sa bintana, tanaw ko ang hubad na katawan ni Lisa, nakasandal sa mesa habang mahigpit na nakakapit sa balikat ni Clyde. Halos manghina ang mga tuhod ko nang marinig ko ang mahihinang ungol na pilit niyang sinisikil, pero kita sa mukha niya ang hayok na sarap.
Si Clyde… Diyos ko. Wala siyang suot. Ang pawisang katawan niya ay dumidiin sa hubad na katawan ni Lisa. Kita ko ang matigas niyang braso na nakapulupot sa bewang ng pinsan ko habang walang habas na bumabayo. Malalim, madiin, parang hayok na hayok sa laman.
"Gusto mo ‘to, ‘di ba?" bulong ni Clyde kay Lisa, bago niya ito sinakmal sa labi.
Napasinghap ako at napaatras, s**t, s**t, s**t! Hindi ko alam kung ano ang uunahin—ang takpan ang sarili kong mata o ang humakbang palayo nang hindi nakakagawa ng ingay.
P*tangina, anong trip ng dalawang ‘to? Sa kusina talaga?
Ramdam ko ang bilis ng t***k ng puso ko habang dahan-dahan akong umatras. Ang tanging nasa isip ko ay makabalik sa kwarto ko nang hindi nila ako namamalayan.
Pero bago pa ako makatalikod, biglang napatingin sa direksyon ko si Clyde.
Tangina. Nagtagpo ang mga mata namin.
At doon ko nakita ang mala-demonyong ngiti sa labi niya. Nahuli niya ako.
Pagkasarado ko ng pinto, napasandal ako at napalunok nang malalim. s**t. Bakit ganito ang nararamdaman ko?
Dapat ay nandiri ako. Dapat ay magalit ako. Dapat ay hindi ko na ‘to iniisip.
Pero pumikit ako, at sa isipan ko, bumalik ang eksenang nakita ko kanina—ang pawisang katawan ni Clyde, ang panggigigil niya kay Lisa, ang tunog ng kanilang mga katawan na nagsasalpukan sa dilim ng kusina.
Putangina, Reina. Ano bang problema mo?
Napakagat ako sa labi, lalo na nang may kung anong init na gumapang sa pagitan ng hita ko. Hindi pwede ‘to. Hindi ako ganito.
Mabilis akong lumapit sa kama at kinuha ang unan, pilit na pinapakalma ang sarili. Hindi siya ang tipo kong lalaki. Hindi ko gusto ang mga manyak. Hindi ko gusto ang kagaya niya.
Pero bakit hanggang ngayon, hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang titig ni Clyde bago ako tumakbo papalayo? Bakit pakiramdam ko, nakita niya kung paano ako naapektuhan sa ginawa nila ni Lisa?
At ang pinakaayaw kong aminin…
Bakit parang gusto kong makita ulit?
Unti-unting lumulubog si Reina sa madilim at mainit na panaginip. Parang isang mahiwagang puwersa ang humihila sa kanya pababa, papunta sa isang lugar na hindi niya alam—o marahil, isang lugar na pilit niyang tinatakasan pero paulit-ulit siyang binabalikan.
At doon niya siya nakita.
Ang lalaking palaging bumibisita sa kanyang panaginip.
Matangkad. Matipuno. Napakaangas ng ekspresyon sa mukha, pero mas lalong nagpatayo ng balahibo ni Reina ang mga mata nitong para bang sinisilaban siya ng pagnanasa.
Nakatayo siya sa harap ni Reina, walang saplot, walang tinatago. Napalunok siya. s**t. Bakit ganito?
Dahan-dahang lumapit ang lalaki, at bago pa siya makatakbo o makapalag, isang mainit at magaspang na kamay ang pumigil sa baywang niya, hinila siya palapit.
“Kanina pa kita hinihintay…” bulong nito sa kanyang tainga, malalim at mapanukso ang boses.
Nanginginig si Reina, pero hindi niya maintindihan kung dahil sa takot o sa kakaibang kilabot na gumapang sa katawan niya.
“Hindi… ayoko…” pilit niyang sabi, pero mahina, halos hindi niya marinig ang sarili niya.
Tumawa ito—isang mababang, nakakalokong tawa na para bang alam nitong hindi siya nagsasabi ng totoo.
“Talaga ba?” bulong nito habang dahan-dahang dinidikit ang labi niya sa leeg ni Reina. Mainit. Napakainit.
Napapikit si Reina. Hindi niya maintindihan ang sarili. Hindi niya gusto ang ganitong pakiramdam. Pero bakit parang hinihintay niyang lumapat ang labi ng lalaki sa kanya?
Bakit parang… gusto niya?
Mainit. Masikip. Parang hindi siya makahinga.
Napapikit si Reina habang unti-unting lumulubog sa malagkit na panaginip. Ramdam niya ang bigat ng katawan ng isang lalaki sa ibabaw niya—hindi niya makita nang buo ang mukha nito, pero kilala niya ang presensya.
Mainit ang hininga nito sa kanyang balat.
Nang bumaba ang labi nito sa kanyang leeg, hindi niya napigilang mapaungol.
"Ahhh…"
Napakasensitibo ng bawat himas ng magagaspang na kamay sa kanyang katawan. Ramdam niyang may nag-aangkin sa kanya, nilalamon siya ng matinding pagnanasa na hindi niya maipaliwanag.
“Gusto mo ito…” bulong ng lalaki sa kanya, at sa halip na tumanggi, naramdaman niyang mas lalo siyang napalapit dito.
Napahawak siya sa matipunong balikat ng lalaki, idinidiin ang sarili sa kanya, hinahanap ang init at sarap na bumabalot sa kanyang katawan.
Ngunit bago pa man niya marating ang rurok ng kanyang panaginip—
BLAG!
Nagising siya. Hingal na hingal.
Madilim pa ang kwarto. Nakaawang ang kanyang bibig, hinahabol ang hanging tila nawala sa kanyang katawan. Nanginginig ang kanyang mga kamay nang haplusin niya ang sariling balat—mainit pa rin ito, parang may naiwan pang bakas ng panaginip niya.
Bitin.
Tila may kung anong kakulangan.
At ang mas nakakabaliw—hindi niya alam kung dapat ba siyang masarapan… o mahiya sa sarili.
Umaga na.
Nakakapanibago ang pakiramdam ni Reina pagkagising. Parang mas magaan ang katawan niya, mas mainit ang bawat hibla ng kanyang balat. Pero hindi niya pinansin iyon. Pinilig niya ang kanyang ulo at bumangon mula sa kama.
Paglabas niya sa kwarto, agad niyang dinig ang malalakas na sigaw ng kanyang tiyahin.
"Wala ka talagang ibang inatupag kundi maglandi, Lisa! Alas-tres ka na naman ng madaling araw umuwi! Ano na namang pinaggagawa mo ha?!"
Napangiwi si Reina. Iyon na naman. Hindi na bago sa kanya ang eksenang ito tuwing umaga—ang tiyahin niyang si Tiya Sonya, galit na galit sa pinsang si Lisa, habang si Lisa naman ay walang pakialam, minsan pa’y sumasagot pa.
"Hay naku, 'Ma! Tigilan mo nga ako! Hindi naman ako bumabale sa'yo ng pera! Sarili kong buhay 'to!"
Narinig ni Reina ang isang malakas na kalabog, tila may binagsak na kung ano sa hapag-kainan. Ayaw na niyang makisali sa gulo kaya agad siyang bumalik sa kwarto para maligo.
Habang nasa ilalim ng dumadaloy na tubig, naisip niya kung paano siya napunta sa bahay ng tiyahin niya. Kung hindi lang talaga dahil sa masamang nangyari sa kanila noon, hindi siya titira rito. Nakikitira lang siya kaya wala siyang karapatang magreklamo. Mas mabuti pang sumunod na lang sa gusto ng tiyahin kaysa mapasama sa galit nito.
Pagkatapos maligo, mabilis niyang itinapis ang tuwalya sa katawan at lumabas ng kwarto.
"Reina! Pakibantayan mo muna 'yang niluluto ko, may kukunin lang ako sa kwarto!" sigaw ng tiyahin niya mula sa sala.
Kahit na nabigla, agad siyang tumungo sa kusina. Mabuti na lang at wala ang asawa ni Tiya Sonya. Kung naroon iyon, siguradong magagalit na naman dahil nakatapis lang siya.
Habang hinahalo ang nilulutong sabaw, biglang…
DING DONG!
Napalingon siya sa pinto. May bisita?
Hindi niya alam kung dapat ba niyang buksan iyon. Kadalasan naman, si Lisa ang may bisita at hindi siya. Pero dahil wala ang tiyahin niya at siguradong magagalit ito kapag hindi niya pinansin ang doorbell, wala siyang nagawa kundi ang lumakad patungo sa pinto.
Dahan-dahan niyang pinihit ang doorknob.
At halos mapatili siya nang bumungad ang lalaking pinakaayaw niyang makita ngayong umaga.
Si Clyde.
Nakapamulsa ito, nakangisi sa kanya na parang may binabalak na masama. At sa suot nitong puting polo na bahagyang nakabukas sa dibdib, lalo niyang napansin ang pamilyar na tattoo doon—iyon ang nakita niyang tattoo nung araw na una silang nagkabanggaan sa canteen.
At ngayon, heto na naman ito.
Nagtaas ng kilay si Clyde, saka ibinaba ang tingin sa katawan niyang natatakpan lang ng manipis na tuwalya. Tila mabagal nitong sinuyod ng tingin ang bawat kurba ng kanyang katawan.
Napasinghap siya at agad na idinikit ang sarili sa pinto, siniguradong hindi mabubuyangyang ang katawan niya sa manyakis na ito.
"Ang aga-aga ah… Mukhang may magandang tanawin akong nadatnan," nakangising sabi ni Clyde, inilalapit ang mukha sa kanya.
"Anong ginagawa mo rito?!" inis na tanong niya, pilit na hindi nagpapahalata ng kaba.
"Wala naman, gusto ko lang bumisita." Kumindat pa ito. "Baka kasi hindi ka na naman makatulog mamayang gabi, eh. Baka gusto mong ako na lang ang dumalaw sa panaginip mo?"
Nalaglag ang panga ni Reina.
Ano? Paano niya nalaman?!
Muling nagsalita si Clyde, pero sa halip na tumingin sa mukha ni Reina, diretso ang mata nito sa kanyang dibdib.
"Hmm… Mukhang malamig ang umaga mo, ah."
Napakuyom ng kamao si Reina. Alam na niya ang ibig sabihin nito. Manyak talaga!
Dahil sa manipis na tuwalyang nakatapis lang sa katawan niya, bigla niyang napansin na bumabakat ang kanyang u***g dahil sa malamig na simoy ng hangin mula sa kusina. Lalo pang lumapad ang ngisi ni Clyde, tila natutuwa sa kanyang pagkaasiwa.
"Anong tinitingin-tingin mo diyan?! Bastos ka!" mariing sabi niya, sabay hila ng tuwalya para mas takpan ang katawan.
Pero sa halip na mahiya, lalo lang siyang inasar ni Clyde.
"Bakit ka ganyan? Akin lang naman ‘to." Itinuro nito ang mata niya. "Tingin lang naman. Bawal na ba?"
"Bwisit ka!"
Hinablot ni Reina ang unang bagay na nahawakan niya sa lamesita malapit sa pinto—isang maliit na unan—at inihagis ito sa lalaki. Pero mabilis itong umatras at naiwasan iyon.
"Whoa! Ang init mo ngayong umaga, Reina." Umiling-iling si Clyde habang nakapamulsa. "Sabi ko nga ba, nag-enjoy ka sa panaginip mo kagabi, ‘no?"
Nanigas si Reina.
"Ano?" tanong niya, pero kinakabahan siya sa sagot nito.
Lumapit pa si Clyde, bahagyang yumuko para dumiretso ang bibig niya sa may tainga ni Reina.
"Narinig kita kagabi… Umuungol ka."
Parang sumabog ang ulo ni Reina sa kahihiyan. Napaatras siya, halos mabitawan ang pagkakatapis ng tuwalya.
"Baliw ka!" sigaw niya, saka mabilis na isinara ang pinto sa mukha ng lalaking walanghiya.
Pero kahit nawala na si Clyde sa paningin niya…
Ramdam pa rin ni Reina ang init sa kanyang pisngi—at mas lalo sa ibang parte ng kanyang katawan.
Biglang bumaba ng hagdan si Tita Sonya, halatang galit habang hawak ang cellphone niya. Diretso ang tingin nito kay Reina, para bang may malaking kasalanan siyang nagawa.
"Anong kababuyan 'to, Reina?!" matalim ang boses ni Sonya. "Ang aga-aga, nakatapis ka lang habang kausap ang boyfriend ng pinsan mo? Wala ka bang hiya?"
Nanlaki ang mata ni Reina.
"Tita, hindi ko siya kinakausap! Siya ang lumapit sa pinto!" mabilis niyang paliwanag. "At bakit naman ako aakit sa kanya?! Kadiri kaya!"
Sumabat si Lisa, halatang inis.
"Wow, ang kapal ng mukha mo para sabihing ‘kadiri’ ang boyfriend ko!" Nilingon nito si Clyde, saka ngumiti ng matamis. "Babe, huwag mong pansinin 'tong prim and proper kuno na ‘to. Hindi niya lang matanggap na wala pang lalaki ang pumapatol sa kanya."
"Baka naman gusto niyang maka-experience," natatawang sabi ni Clyde, nakasandal sa pader na parang enjoy na enjoy sa eksena.
Nag-init ang ulo ni Reina.
"Ang babastos n'yo!" sigaw niya, halos pumutok ang ugat sa kanyang sentido.
Pero imbes na si Lisa o si Clyde ang pagalitan ni Sonya, kay Reina pa rin nakatutok ang galit nito.
"Ikaw, Reina, kung gusto mong manatili sa bahay na 'to, matuto kang rumespeto! Kung wala kang matinong suot, huwag ka nang lumabas ng kwarto mo! Baka akitin mo pa ang boyfriend ng pinsan mo!"
Napalunok si Reina.
"Tita, hindi ko siya inaakit!" Hindi na niya alam kung paano ipapaliwanag ang sarili. "Ano bang gusto mong gawin ko, mabulunan sa pagkain dahil hindi ako makalabas ng kwarto?! Niluluto ko na nga ‘yung almusal n’yo, tapos ako pa may kasalanan?"
Pero hindi nakikinig si Sonya.
"Huwag mo akong sagutin, Reina!" madiing sabi nito. "Kung may reklamo ka, lumayas ka!"
Nanahimik si Reina. Nanginginig ang kamay niya sa galit at sama ng loob.
"Ang unfair n'yo," mahina niyang bulong bago mabilis na tumalikod at umakyat ng kwarto.
Habang paakyat, narinig pa niya ang mahinang tawa ni Clyde.
At mas lalong nagpagalit iyon sa kanya.
- Writer
