CHAPTER 31 “Just work…” I nodded multiple times. Para bang ipinapaalam ko na sa sarili ko na intindihin siya. Piniilit ko nalang isiksik sa ulo ko na walang anngyari. Na dpat kong kalimutan ang nakita ko if I want my baby to have a family. “Right, it is work.” I sighed and fixed his suit. I saw him gulped. But how can I stay beside him like I don’t know nothing. This is a fool’s do. A dumb and dumber game. I sighed. “Kumain ka na ba?” Ofcourse Poli, kumain na ‘yan. Kastigo ko sa sarili. I raised a brow at him nang hindi ko siya marinig na magsalita. Ofcourse he had eaten with his woman. What am I asking about to anyways, “Hmm?” Parang napalalim ang isip nito habang nakatitig sa akin kaya umiling iling ito at ngumiti ng payak. “I-I still…haven’t. How about you?”

