No one try to talk. I'm just deafening by the silence. But they didn't start to speak, the heavy aura that they both burst made my knees tremble.
Dahan dahan kong pinaglalaruan ang mga daliri ko upang maibsan ang kaba. Pero hindi naging epektibo ito.
Bali apat kaming andito sa loob ng library si Ate Nica, Kuya Jacob, Adrian, at ako. Ramdam ko ang bigat lalo na noong pumasok kami.
Hindi kami sobrang dikit ni Adrian, I distanced myself to him. Dahil ito ang nararapat.
Hinanap ko si Bryan pero wala siya, dahil siguro sa nangyari kanina hindi siya pumunta. May alam silang hindi ko na uunawaan at may naalala akong hindi ko sinasabi.
Alam kong may malalim talaga kaming ugnayan ni Adrian, kaya nagkakaroon ako ng takot sa puso ko.
"Anezhia." baritonong saad ni Kuya sa'kin at nagsimula ako
