A/N: This chapter is just a flashback.
---------------------
We are at the coffee shop, and our favorite spot in the side of the glass wall. She was busy on her cellphone. I couldn't help but be puckered at her.
Umangat naman ito ng tingin sa'kin. "What's that reaction, Zhia?" saad ko rito.
"You are like an idiot. Sobrang lawak ng ngiti mo." mataray kong saad. At sumimsim naman ako ng kape ko.
In my peripheral vision, she put down her phone. "I'm very sorry, Bes. Kasi excited akong makita ulit iyong kababata kong crush." napangiwi naman ako sa sinabi niya.
"Iyong pumunta sa US." tumango naman ito. Her eyes sparkling. Hindi ko talaga siya masikmura dahil baliw na baliw siya sa lalaking matagal na niyang gusto. Pero kahit minsan hindi naman ito nabalik.
"Sabi ni Mommy, bukas ang balik
