Kinusot ko ang mga mata ko. I'm still sleepy. Medyo gumaan na ang pakiramdam ko.
I remembered last night, everytime na magigising bigla siyang babangon at tatanungin ako kung anong kailangan ko o may kakaiba ba akong nararamdaman. I couldn't help not stare at him. Kasi sobrang aligaga siya.
Sabi ko, okay lang ako. Medyo na hihirapan lang akong makatulog pagmaysakit. I saw how sincere he was.
Kahit anong tangi ko--- alam kong may puwang siya sa puso ko. The warm touched of his actions into my heart made me flattered. His little efforts and actions create wonderful feelings inside me.
I don't know, he still pushed himself on me even I strode away. He held and hug me so tight its bring comfort.
Paglabas ko ng kwarto, hinahanap ko agad siya. Pero baka umalis na din siya. Bagsak-balikat
