Break-up
Umalis ako sa hospital na may nakapaskil na ngiti sa labi. Hindi ko mapigilang mapangisi dahil sa reaksiyon ng kanilang mga mukha. Yes bitches. I know that you are, but I am more than a b***h. You can’t surpass me.
“Tara na, manong!” sigaw ko kay manong at ngingiting pumasok sa loob ng sasakyan.
“Saan tayo, miss?” tanong niya sa’kin. Tinignan ko muna ang loob ng aking bag upang dukutin ang cellphone bago tumingin sa kanya. “Hmmm, let’s go to Charles’ house.”
“Miss?” tanong niya uli. I sighed. Mabuti na lang at good mood ako ngayong araw kung hindi ay kanina ko pa ito sinigawan si manong. “Charles’ house? Yung kapit-bahay natin.”
“Sige, miss,” sagot niya. Hay! Mabuti naman at na-gets niya kundi ay naku, ewan ko na lang. Teka, bakit ko nga pala nabanggit ang pangalan ni Charl
