ACCIDENTALLY IN LOVE

5.2 New University Sponsor

" Hindi ko akalaing kinalimutan mo ang dinner natin tonight."

Nakapamulsa si Kanji sa harapan ko. Sa suot niya, mukhang hindi pa ito nagpapalit mula kaninang umaga. Bakit ganun? Mukha parin siyang hinugot mula sa shower. Ang fresh!

" Sorry sir. Nag enjoy kasi ako sa pamamasyal, kaya nawala sa isip ko," humingi ako ng paumanhin kasi kasalanan ko naman talaga.

" It's okay," Now his aura suddenly shift from steaming Patrick to sweet Sponge Bob.

" Thanks. "

"Carry her shopping bags," He ordered after paying a glance on his back.

Ngayon ko lang napansin na may apat na bodyguard pala syang nag bubuntot sa kanyan.

" It's okay, I can handle. Magaan lang naman."

" Please ma'am, para makapaglakad kayo ng komportable kasama si sir," One of his men gently grab the shopping bags from my hand.

Hindi nalang ako nakipagtalo at ibinigay na ang shopping bags na bitbit ko.

The four guards lead our way. Habang naglalakad si Kanji, ay nasa tabi niya lang ako. Sabi kasi niya pupunta muna kami sa isang restaurant, doon namin pag-uusapan ang gusto niyang pag-usapan.

Isa sa mga guard niya ang nag bukas ng pintuan ng sasakyang Cadillac Escalade, pinapasok niya ako at naramdaman ko namang pumasok si Kanji sa kabilang pintuan. Nang nakaupo na kaming dalawa, pumasok na ang driver at tuluyan na naming nilisan ang Fujusawa Tower Mall.

Habang magkatabi sa loob ng sasakyan, nanuot saaking ilong ang amoy ni Kanji. Ugh! Okay, I admit his freaking attractive, pero ngayong kahit hindi ako nakatingin sa kanya his aromatic scent lift up my spirit. He smells like grapy, citrusy, in short fresh-out-of-the-shower scent! How can be a scent making me so distractive like this?

I was suddenly awakened from my thoughts when my phone vibrated. Based on the screen it's mommy who's calling. I immediately connect the line.

" Hello, mom? "

" Reyn, kumusta kana? "

" I'm okay, definitely okay. "

"I heard may problem ka. "

" What? Wala sino naman ang may sabi niyan? "

" Nah' I'm just guessing. My mothers instinct telling me you have a problem, di mo lang gustong sabihin."

I chuckle, " Mom, I'm alright. Mali yung instinct mo." Grabi talaga ang mothers instinct ng mommy ko, kahit two hour drive ang layo namin sa isat-isa, ramdam niya ako.

" Nasan kaba ngayon? Parang wala ang makulit na baby diyan? " Tukoy niya si Janessa na kinakausap din niya kapag tumatawag siya saakin.

"Wala ako sa coffee shop, nasa labas ako may gagawin lang. "

" Are you busy? "

" A little. I'll call you kapag nasa bahay na ako ni tita Vanessa. "

" Okay, I miss you anak. "

" I miss you too, mom."

Hindi na pinatagal ni mommy ang tawag dahil alam niyang may ginagawa ako. Tatawagan ko nalang siya bukas at saka ko na sasabihin na may plano akong bisitahin siya.

Pagkalabas ko ng sasakyan ay bumulagta sa harapan ko ang isang fine dining restaurant. Nakita kong pumasok na si Kanji samantalang na tulos naman ako. saking kinatatayuan.

"Are you waiting for something?"

I shook my head. "No, sa tingin ko importante talaga yata ang pag-uusapan natin kasi dinala mo pa talaga ako sa isang fine dining restaurant."

Sumeryoso naman ang kanyang timpla, "Oo, tama ka. Pero, mamaya na natin pag-usapan yan sa loob. Let us eat dinner first. Is this your first time in a fine dine? "

I nod, "Oo," I lied. Sa tulad kong isang barista sa coffee shop, hindi maikakailang hindi ko talaga afford ang kumain sa ganitong klasing restaurant. Mabuti nang walang alam ang lalaking ito saakin.

When I entered the restaurant, I was greeted by the red motif of the place. Everything was so elegant, I remembered the place when daddy and I went on a date in a fine dining restaurant in Singapore.

I could feel the luxurious ambiance, so I was suddenly conscious of what I was wearing. I'm not even in a formal dress code, I don't think I belong in the place.

Ipinaghila ako ng upuan ng isang lalaking staff ng restaurant. Umupo naman si Kanji sa tapat ko.

Ibinigay ko na ang order ko sa waiter habang nagbabasa pa ng menu si Kanji.

" Mabuti nalang nakita mo' ko sa mall, pasensya na, nawala talaga sa isipan ko," nag umpisa na akong magsalita dahil sobrang tahimik. Hindi gaanong marami ang kumakain ngayon sa restaurant na ito.

"Galing ako sa coffee shop, akala ko kasi nandon ka at naghihintay. Ibinigay naman ng boss mo saakin ang number mo kaya natawagan kita."

" Ah." Humugot muna ako ng lakas ng loob para kulitin na siya sa kung ano ba talaga ang pag-uusapan namin. " Sir, medyo pinapatay na ako ng curiosity ko eh. Ano po bang pag-uusapan nating importante?"

Napansin kong huminga siya ng malalim, kinabahan tuloy ako.

" Kung naalala mo, kaninang umaga ay tinanong ko sayo yung babaing naka blond hair at sabi mo Shine ang pangalan ng babaing yun. "

Tumango ako, " Oo, pero based lang yung sa pangalan na ibinigay niya para ilagay ko sa coffee cup. Marami din kaming costumers na hindi nila pangalan ang ipinapalagay kasi maaaring inutusan lang silang bilhin ang coffee, o di naman kayay ibibigay nila yung inorder nila sa iba," I explained.

" Yeah, tama ka pero maaring yung babaing yun kasi ang hinahanap ko. Bago pa ako nakarating mismo sa shop nakita ko na siya mula sa malayo, hindi lang talaga ako umabot dahil may lumikong sasakyan sa harapan ko.

The moment na nawala na ang sasakyang lumiko, nawala narin yung babaing blond hair. Mabuti nalang talaga at nakita ko siyang sa coffee shop ninyo lumabas."

"Kung hinahanap mo yung babae, bakit mo ako gustong makausap? Naging costumer ko lang siya ng isang beses sa shop."

" Maaring hindi mo siya kilala, pero nakita mo na siya. Naging costumer na ninyo siya sa coffee shop at maaring bumalik siya doon."

" At? Anong plano mo? " nahihiwagaan ako sa lalaking to. Anong plano niya?

" I need your help. Please help me para makita ng babaing yon. I need to see her, I have to talk to her."

Natawa ako ng bahagya sa sinabi niya. Nang tumalim na ang tingin niya saakin ay pinilit kong kumalma. "Sorry, alam kong walang nakakatawa pero, bakit saakin ka nagpapatulong? Sa porma mo, sasakyan mo, may bodyguard ka pa, bakit saakin ka lumapit? I'm pretty sure marami kang pera para gamitin mahanap lang ang hinahanap mo."

" Hindi ganoon kadali ang sinasabi mo. Dalawang buwan palang simula nung dumating ako rito kaya wala akong lead sa kanya, wala kaming communication ng halos apat na taon kaya ni katiting na impormasyon sa kanya wala akong hawak.

Hindi ako pweding basta basta nalang mang-uutos ng hahanap sa kanya, dahil pag nalaman niyang nandito na ako, baka lumayo siya at mas lalong hindi kami magkita. "

"May atraso ba sa'yo ang babaing yon? Umutang ba at hindi binayaran? "

" It's none of your business. All you have to do is to find her. I am confident na babalik talaga siya sa coffee shop ninyo."

Dahil sa sinabi niya, naalala kong binigyan ko pala ng pliers si Shine ng coffee shop namin dahil gusto raw nitong e try ang cake na binibenta namin. Yes, tama siya mukhang babalik talaga yun.

" Sir, ba--"

" Syempre may kapalit ang pagtulong mo saakin. "

Pintutol niya ang aking pagsasalita.Kung kanina ay curious lang ako kung ano ang pag-uusapan namin, ngayon samot sari na ang katanungang nabubuo sa utak ko. Bakit gusto niyang makita si Shine? May atraso ba'yon sa kanya? Oh,no! baka gusto niyang patayin!

Geez!, madadawit pa ako sa krimeng gagawin ng lalaking to! f**k, Xylara Reyna!

antanga mo! sumama kapa kasi sa lalaking 'to lahit dimo pa siya kilala.

" Kapalit? Wait, --"

Hindi nanaman ako nakapagsalita dahil sumingit ang waiter at isinerve na ang pagkain.

Tahimik ang akong kumakain. Buo na ang desisyon kong tanggihan kung ano man ang gustong ipagawa ng lalaking 'to. Tama, yun ang dapat. Wala akong paki-alam kung anong iaalok niyang kapalit, mabuti na ang nag-iingat.

" Reyn, yun lang naman ang gusto ko. Ang tulungan mo akong mahanap si Shine."

I cleared my throat, "Sir, hayaan po muna sana ninyo akong magsalita," tumango si Kanji kaya nagpatuloy ako. "Hindi ko po kayo matutulungan, pasensya na dahil may trabaho po ako. Kung babalik po siya sa shop pwedi ko po kayong balitaan pero hindi na po hihigit pa doon. Hindi po ako isang detective, nag-aaral ako.

Part time job ko lang ang isang pagiging barista, at abala ako sa pag-aaral, kaya kung dadagdagan ko pa ang trabaho ko ay hindi ko na kakayanin. Pasensya na. "

I saw on his face how upset he was with what I said, but even so I think he understood my part.

" It's okay, I understand."

... ... ... ...

Tatlong araw na nung huli kaming magkita ni Kanji, hindi narin siya bumalik dito sa coffee shop para bumili ng kape. Nasa isip kong baka galit siya saakin dahil hindi ko siya tinulungan.

Bakit naman kasi ayaw niyang sabihin ang rason? May none of your business pa siyang nalalaman. Sabagay, baka napaka personal ng rason o di naman kaya ay ikakatakot ko ang rason.

Kahit na tinanggihan ko si Kanji, hinintay ko rin naman si Shine na bumalik dito sa shop, baka kasi maisipan na nun na bumili ng cake, pero wala. Walang shine na bumalik, mali yata ang kutob ni Kanji na babalik yun rito.

I am currently packing my things.Nikki, Mhina and I are leaving tomorrow for Wave-Sand Island. I can't wait to be there, I'm bouncing off the walls.

I asked auntie Vanessa for approval about taking two nights off from work, she didn't refuse and even helped me find someone to replace me while I was gone.

Nahinto ako sa pagtupi ng gamit nang mag vibrate ang phone ko na nasa ibabaw ng bedside table.

" Miss Alica."

Nang mabasa ko kung sino ang tawag ay agad kong kinunekta ang linya.

" Hello Miss Alica, good morning."

" Good morning to you too, Reyna. Reyn, may update na ako sa scholarship mo, sana ay naghanda kana sa kung ano mang balita ang dala ko.

Dahil sa tono ng pananalita ni Miss Alica, nanghina ang buo kong katawan. Alam ko, this is something awful.

" Yes Miss Alica, I'm prepared," said even though it wasn't. I closed my eyes while paying all ears on the phone.

" Reyn, may nahanap na akong pweding maging sponsor mo! "

" Aaahhh!! " I yelled. Earlier, my heart felt like it was going to explode with fear, but it was overshadowed with rejoice when I heard the news on the other line. "Thank you very much Miss Alica, I can't explain now how much you made me happy with the news you brought," I exulted.

Narinig kong tumatawa si Miss Alica sa kabilang linya. "Reyn, hindi pa ako tapos, huminahon ka muna."

" Yes Miss Alica, I'm listening."

" Reyn, as I said, I have found a company who can be your sponsor. I am confident that you can win this Reyn, as long as you assure them of your ability. Madam Fiona Fujisawa's representative will be here later so you have to come, they will have some questions for you.

Reyn, the decision is in their hands whether they will sign the contract for sponsoring, so I hope you can get this without any problem."

" I'll do my best to live up to your expectations."

Pumasok ako ng klase sa umaga at naghintay nalang mag ala una ng hapon isang sa fast food sa loob ng school. Kasama ko si Nikki at Mhina, pinag-uusapan namin ang lakad namin bukas.

" Saang Resort ka nagpa booked? " Mhina asked Nikki.

" Pinili ko kasi yung tahimik lang ang ambiance, hindi masyadong matao. At least kung gusto nating gumala pwedi naman tayong pumunta sa crowd," she explained.

" Like that! " Mhina and I said in unison.

" Okay, explain ko mangyayari bukas ha nang hindi kayo magulat."

" We're all ears mah' lady," Mhina giggled.

" Kailangan natin mag travel ng limang oras from here to Anchorage Harbor."

I gaped, "Five long hours?"

"Yup, kaya maaga palang ay susunduin na tayo ni Mhina. And, from Anchorage Harbor we need to ride a yatch to Wave-Sand Island. We don't have to worry for the yatch, I contacted a yatch chartering for that and it's settled."

" Saang resort tayo? " I asked.

" Doon tayo sa Oasis Royale. It's an elite class resort in the island. Hindi tayo nalalayo sa Lusty Point, yung lugar na galaan kapag gabi." Nikki's moving her brows up and down while saying the word galaan.

Dahil sa mga narinig ko kay Nikki, I'm all fired up. Nag-usap pa kami ng matagal tagal hanggang sa kinailangan ko na umalis para pumunta university sponsors office.

Pagkapasok ko sa opisina, isang magandang ngiti ang bungad ni Miss Alica saakin. Niyaya niya akong umupo at kinausap.

"Are you excited?" she asked me.

" A frisson of excitement and anticipation descending down my spine right now, " I smiled, " My hands are freezing."

Miss Alica chuckled, "Relax Reyn, may tiwala ako sa'yo. "

" Salamat po. "

Bumukas ang isang nakasaradong pintuan sa loob ng opisina, lumabas doon ang isang magandang babae na naka business suit. Pareho kaming napalingon ni miss Alica sa kanya.

" Miss Alica, is she the one we've been waiting for?" tanong ng magandang babae kay Miss Alica, na ang tinutukoy ay ako.

" Yes, she is," Miss Alica turned her gaze to me, "Reyn, this is Emma, ​​she is the officer in charge of the Fujisawa group of companies to take care of the papers of their scholars."

Ipinakilala ko ang sarili ko kay Miss Emma at nakipagkamay sa kanya.

"Are you ready Miss Viola? Mr. Fujisawa is waiting for you inside," tukoy ni Emma ang nakasaradong pintuan sa loob.

Gusto ko sanang itanong kay Miss Alica kung si Miss Emma ba ang gagawa ng interview saakin. Noon kasi'y sa mga nagdaang mga sponsors ko, mga officers in charge ng mga kumpanya ang kumakausap saakin. Pero, dahil sa pag banggit ni Miss Emma na Mr. Fujisawa ay mas nilunod ako ng kaba, boss yata niya ang kakausap saakin.

Tumayo na ako at humarap sa pintuan. Wala ng atrasan, gagawin ko ang lahat maibigay lang saakin ang scholarship. Pagkabukas ko ng pintuan ay nakita ko agad ang bulto ng lalaking nakaupo sa swivel chair, nakatalikod siya mula sa kinatatayuan ko.

" Good morning," I greeted.

"Have a seat, Miss Viola."

Imbis na umupo ay natulos ako saaking kinatatayuan. Yung boses niya, narining ko na iyon. Hinalughog ko agad ang ka loob looban ng aking ala-ala, saan ko nga ba narinig ang boses na'yan?

"Don't you want to sit?"

I was awakened by my thoughts, "Sorry," I immediately sat in the empty seat in front of the table where he had his back turned.

"So, you're Xylara Reyna Viola."

He said swivelling to face me.

OH GEEZ!

"Kanji? "I exclaimed.

He smirked," Kanji Fujisawa," he leaned his back on the swivel chair. He's acting like he's in authority. "The world is on my side Reyna.You need me, like how I need you."