The Last Flower Zombie Apocalypse

Gone

Mula ng naibigay ni Bron ang serum sa kapatid, pansamantala itong nawalan ng malay at mahimbing naka tulog.

" Dito mo ba siya huling nakita?" Tanong ni Bron kay Erick.

" Oo dito. Iniwan ko lang siya. Di ko siya kinausap. Kung kinausap ko sana siya, baka mapakiusapan ko pa siyang huwag umalis. " Palakad-lakad sa paligid ng kwarto si Erick at talagang hindi mapakali

" Baka hindi pa sya nakaka layo. Hanapin natin." Sambit ni Bron. He then grabbed his sword. Bron tucked his sister to sleep and gave her a kiss on the forehead.

" Babalik agad kami." Bulong ni Bron.

Nasa labas na ng bahay sina Bron at Erick. Agad silang nag hiwalay at hinanap si Hannah sa palibot ng bahay.

" Ano, Erick... You see signs of her around? "

" Wala, pare eh. Baka nandyan lang siya. Not here but somewhere near. Sana... " Erick said.

" Tara mag hiwalay ulit tayo. You take the road and I'll check the woods. Huwag tayong magpa gabi. Uuwi tayo kapag sunset na. Alam naman na ni Amelia yan pag gising niya. " -Bron

They both nodded to each other at pumunta na, both hoping na walang masamang mangyari kay Hannah.

" Hannah!! " Tawag ni Bron.

Ngunit sa sobrang tahimik ng kagubatan, tanging echoes niya lang ang naririnig niya.

Hannah please... Sana hindi ka pa nakakalayo  Sabi ni Bron sa sarili.

Erick’s area: Palingon-lingon si Erick habang ng lalakad. Medyo nakakalayo na siya mula sa bahay ngunit wala paring Hannah ang nakikita.

"Hannah!!!!" Malakas na isinigaw ni Erick.

May iilang zombies siyang nakaka salubong pero inuunahan na niya itong binaril. All he is worried about is Hannah. Ilang oras na ang naka lipas and it's almost sunset. Pero wala.. Walang Hannah silang nakita. Ayaw nila sanang tumigil kaso dumidilim na ang langit. Gabi na at patuloy parin ang paglalakad ni Erick. He walked until he reached the area with the city's overview.

The city is now in complete chaos. Usok na nangagaling sa ibat-ibang bahagi at gusali ng syodad. Mga sigaw ng mga tao at mga ingay ng mga sasakyang naiwan sa daan.

Erick sighed. " Hannah, kung nasaan kaman.. Naniniwala akong uuwi ka. Magkakasama tayong apat hanggang matapos ang lahat ng ito. Ikaw ang nagsabi niyan." Malungkot pa ang mukha ni Erick na pabalik na sa kanyang dinaanan para umuwi.

Habang si Bron hindi mapakali at nasa gubat parin. Napahinto siya bigla dahil may naririnig siyang parang may kumakain. Maingay itong kumakain. Maya-maya ay may naririnig na rin siyang parang mga butong nadudurog na parang nginunguya rin. Dahan dahang sumilip si Bron. May nakita siyang zombie na naka upo at kumakain nga.

Napa lunok si Bron habang minamasdan ito. " Hindi kaya..."

Agresibong kumakain ang zombie at may mga parte pa siyang tinatapon. May isang parteng napunta sa tinataguan ni Bron. Pag tingin niya, it's a severed foot. Bron took a strong grip on his sword at padahang lumapit na sana sa zombie. Pero napahinto siya when he saw pieces of clothing sa tabi ng bangkay. Inisip na na kapag ito si Hannah, hindi hindi niya mapapatawad ang sarili.

Sa galit niya, he charged and attacked the zombie sa likod. Napalingon ang zombie na may mga lamang loob pa sa bibig.

" Ahhhhg! " Bron screamed in anger as he sliced the zombie in half.

It rained dark green blood. Basang basa ng dugo, Bron took a look at the dead body. Hindi na ito makikilala. Mukha nitoy sirang sira na. Lamang loob ay nag kalat lang. Hindi maka paniwala si Bron. Sa mga oras na pag hahanap niya, tahimik ang gubat. Tapos ngayong pauwi na siya, ito ang madadatnan niya.

" Sabihin mong hindi ikaw to Hannah.. Sabihin mo.." Parang baliw na kinakausap ni Bron ang bangkay na nag sisimula ng mapaiyak.

Muli, tahimik na uli ang paligid. Kahit sumigaw pa si Bron, walang taong makakarinig sa kanya. Zombies lang ang darating. Pinunasan ni Bron ang kanyang luha at tumayo na. Habang hawak ang kanyang espada lumakad na siya pauwi. For him, there's nothing more exhausting and agonizing than finding someone you truly care for and not find them. Gabi na at pakiramdam niyay hindi na safe, so kahit ayaw niya, kailangan na niyang umuwi.

Habang nag lalakad si Bron, may nakikita naglalakad rin ahead of him. Hindi niya masyadong nakikita dahil madilim. Binilisan niya ang kanyang pag lakad para makita pa ng husto ang tao.

Long red Hair!

Tila bumalik lahat ng inerhiya ni Bron pagkakita niya sa babae. Tumakbo siya ng mabilis para ma abutan ito.. Napalingon ang babae at akmang sisipa pa pero nanlaki ang kanyang mga mata nang makita niya si Bron. Napahinto ang dalawa habang nagka titigan.

"B-Bron.. Sorry. H-" 

Tumakbo si Bron at agad niyang niyakap si Hannah. "Hannah..." Sabi pa niya. Punong puno ng pag aalala ang boses. Nagulat si Hannah and she smiled a bit before she hugged back.

" Kami dapat ang humingi ng tawad. Hindi namin pinakinggan ang kwento mo. Pasensya kana. Huwag kanang umalis.." Sambit ni Bron na naka yakap parin sa dalaga.

Hannah felt comforted and contented." Hinahanap mo ba ko, kaya ka nandito sa gubat ngayon?" -Hannah

Hinarap ni Bron si Hannah sabay hawak sa kanyang balikat. " Oo. Hinahanap ka namin si Erick. Kaya umuwi na tayo. Iniwan ko pa si Amelia doon. Halika na."

" Hindi ko alam kung kaya ko pang harapin si Amelia. She must have been traumatized. Hindi ko na alam kung matatapos pa ba tong apocalypse na to. Dala-dala ko sa pusot isipan na ang pamilya ko mismo ang nag simula ng lahat. Paano na si Amelia, paano na tayo.." naka yuko si Hannah na nagsimula ng umiyak.

"Hannah, huwag kang mag alala. May pag-asa pa tayo. Lahat ng tao may pag-asa pa. I know the cure para dito."

Tumingin si Hannah sa mga mata ni Bron.

"The Last Flower" Patuloy ni Bron.

" Ngayong nandito kana, patuloy tayong lalaban. Tayong tatlo ang mag hahanap ng bulaklak na ito." -Bron.

" Mahahanap kaya natin iyan?" Pangangamba ni Hannah.

Bron patted her head... "Huwag kang matakot, Hannah. Gagawin ko ang lahat to protect you and Amelia. Erick will be there too." may ngiti pang karugtong nito.

Hannah smiled in between her tears. Masaya siyang kapiling niya uli si Bron. Bron grabbed Hannah's hand at lumakad na sila pauwi. Hawak nila ang isat-isa ng mahigpit; never again to let go.

----------

Naka upo si Erick sa stairway ng balkonahe sa bahay hinihintay si Bron at umaasang kasama na nito si Hannah. Hindi nag tagal at lumabas si Bron sa mga kahoy sa gubat at kasama nito si Hannah. Hindi maka paniwala si Erick, malaki pa ang ngiti nito. Kumirot ng konte ang kanyang puso, makitang magka hawak pa sila ng kamay pero most importantly masaya siyang makitang buhay si Hannah.

Agad tumakbo si Erick at agad hinagkan si Hannah.

" Erick.. Pasensya na kayo at pinag aala ko kayo.." Sabi ni Hannah habang magka akap. " Gusto ko sanang mag explain kay Bron ngunit sabi niyay naikwento mo na raw ang alam mo.. Paano mo nalaman ang lahat ng iyon? " hinarap niya si Erick.

" Mahabang kwento. Basta al I care is nandito ka na."  -Erick

Ngumiti uli si Hannah. Yung matamis niyang ngiti na nagbibigay lakas kay Erick.

" Parang gising na yata si Amelia. Halika Hannah. Umiyak pa naman yon kanina dahil akala niyay wala kana talaga." -Bron

Naka akbay ang tatlong magkakaibigan at magkasamang umakyat sa bahay. Sa pag pasok nila, sinalubong sila ni Amelia ng iyak na agad hinagkan si Hannah.

"I'm so so sorry ate Hannah. Alam ko namang hindi ka masamang tao.. " She said between her cries.

Hannah hugged her back. "Huwag kana umiyak.. Hindi naman ako galit sa iyo eh." Hinarap niya si Amelia, pinunasan ang mga luha nito at nginitian.

Magkaayos na ang lahat. Ang susunod naman ay ang pag hahanap ng The Last Flower. 

Magiging successful kaya ang paghahanap nila ng bulaklak na ito?