Zombie's Chest
1222 Words
Hindi lubos maisip ni Erick kung ano ang maaring nangyari sa kanyang tiyahin. "Tyang !" Agad lumapit si Erick sa nakahiga at sugatan na tiyahin. She's vomiting blood and her eyes are turning white. Agad namang napansin ni Bron ang sirang window glass sa tabi ng pinto, at dalawang zombies na pilit pumapasok. They have gun wounds na for sure gawa ng tiyahin ni Erick.
"Ako nang bahala sa mga zombies na toh." Nagmalakas loob na hinintay ni Bron ang dalawang zombies na maka pasok mula sa bintana nang biglang tumayo si Erick, pointing his gun to his aunt.
"What are you doing?!!" Gulat na tanong ni Bron.
May iba pang dumating na zombies na sinumulan nang sirain ang pinto. Parang naiiyak si Erick at nanginginig habang naka tutok ang baril sa kanyang tiyahin. Kitang kita rin ang pagmamakaawa ng kanyang tiyahin, reaching her hand up for Erick's help.
" Erick, buhay pa siya! Tulungan mo! " sabi ni Bron na mahigpit paring hawak ang kanyang espada.
" Nakagat siya, pre. " Maiyak-iyak na sabi ni Erick.
"HUH?! Paano nangyari 'yan, eh nasa labas ang dalawang zombies na binaril niya, hindi pa sila nakapasok dito. " - Bron
Tumingin sa paligid si Erick at nag sabi "Hindi lang ang mga zombies na 'yan ang ating kalaban Bron. May kasama pa sila " Mahinahong sabi ni Erick; pilit pinapakalma ang sarili.
A noise came from the kitchen. Growls and fidgets. Idagdag mo pa ang malansa nilang amoy. Bumulagta sa kanila ang tatlo pang zombies na lumabas mula sa kusina, kinakain ang mga karne mula sa fridge.
" Oh sh*t!" Napa harap si Bron sa kanila, and Erick pointed the gun at them instead. Nung napansin ng mga zombies na may iba pang mga tao sa loob ng bahay lalo silang nag ingay na para bang excited. Ganyan talaga ang mga carrier zombies, hindi masyadong agresibo at surprisingly namimili sila ng kinakain. Madalas kasi isa, dalawa o tatlo lang ang kagat nila sa mga tao para lang mahawa sila at maging zombie na rin. That's just how they work. Tska, Oo, mahina nga ang mga carrier zombies pero pag gutom talaga sila at wala nang iba pang makain, humanda ka. Pag p-pyestahan ka nila.
Tinigan muna ni Erick muli ang kanyang tiyahin. Patay na siya. Hindi na siya gumagalaw. Mabilis na nag flashback lahat ng masasayang ala-ala niya kasama ang tyang. Tumulo ang luha habang pinagbabaril na niya ang mga carrier zombies na lumalapit. Binaril niya doon sa parteng sa tingin niyay weak point nila. Ang kanilang ulo.
" Erick! " Bron shouted to warn.
Nagising ang patay niyang tiyahin at hinila ang kanyang paa. Ikinagulat ni Erick ang lakas na dama niya mula sa hawak ng dati nyang tyang. Hindi nag dalawang isip si Bron na saksakin ito sa mukha. This time, hindi na red human blood ang makikita, kundi dark green blood. Tatlong beses itong sinaksak ni Bron para maka sigurado. At saktong malas namang tuluyan ng nasira ang pinto at mga bintana sa harap. Ngayon, nag uunahan nang pumasok ang mga zombies.
Walang pag alinlangan inisa-isa ni Bron ang pag pugot niya sa mga zombies na 'to. Natilapon na kung saan saan ang mga pugot na ulo. At ang mga katawan ay bumagsak sa sahig. Dama ni Bron ang malagkit na dugo'ng tumalsik sa kanyang katawan at mukha. Tumulong na rin si Erick, dahil lalo nang dumadami ang zombies na pumapasok at umaatake.
Karamihan pa naman ay eating zombies; Malakas at mabibilis tumakbo. Hindi sumuko sina Erick at Bron, binuhos nila ang lahat na makakaya nila just to survive. Saktong naubos ang bala ni Erick at naubos na rin ang mga zombies. Lahat sila naka handusay na sa sahig. Panay ang tulo ng pawis nina Bron at Erick. Nakaupo si Bron sa gilid ng pinto breathing out his exhaustion. At si Erick namay nanginginig at gulat parin sa lahat ng nangyari. Nakatayo nalamang siya sa gilid ng katawan ng kanyang tiyahin.
Ilang sigundo lamang ang nagdaan mula ng kanilang pahinga, nang biglang gumalaw ang katawan ng tiyahin ni Erick. Twitching and moving. Nanlaki mga mata ni Erick. Dahan dahanag naka bangon ang tiyahin at gumapang papunta sa kanya.
" B-Bron.. Pare.. " Napatawag si Erick hindi alam anong dapat gawin. Akmang hihilain na sana siya pero tumayo agad si Bron, ran towards the crawling severed body and stabbed her straight through her chest. Blood splattered all over Bron and Erick.
That was just one blow. One stab through the chest. At agad na itong namatay. Biglang napaisip si Bron.. Kung ang chest ang ikamamatay nila, ibig sabihin, ang pag saksak at pag pugot ng kanilang ulo, ay hindi solution para patigilin sila. Kahit na putulin ang mga ulo nito, tatayo parin sila. Weak point nga nila ang ulo, ngunit fatal point naman pala sa chest.
Sh*t. Nagkamali kaya kami? Bron couldn't believe what he just realized.
"Hindi lang ang ulo ang weak point nila, Erick. We didn't kill them. Sa tingin ko naging unconcious lang sila for a while, matapos nating saktan at putulin ang kanilang mga ulo. Napansin ko ito kanina. Kahit pinugutan ko na sila, gumagalaw parin ang mga katawan nila. Pero nung sinaksak ko sa puso ang tyang mo, movements were completely stopped. Let's just hope mali ang teyorya ko at sana hindi na babangon ang mga pugot na zombie'ng to." - Bron
Nangilabot si Erick sa narinig niya pero dito na siya natauhan. "Kukuha ako ng baril na siguradong mapapatay silang lahat!" Tumakbo si Erick patungong basement para kumuha ng baril. Habang si Bron naman, inayos ang sarili, nilibot ang paningin sa lahat ng zombies, took a deep breath and held his sword tighter.
Bron was right.Isa isa na ngang bumabangon ang mga zombies. And this time they're scarier without their heads.
" Ahhhhhhhhhhh!! " Sigaw ni Bron habang sinasalubong at sinasaksak ang mga zombies sa puso. Blood splattered all over the place. Puno na ng dugo ang mukha ni Bron, he can't bearly see. Gayon pamay kitang kita parin niyang hindi lang katawan nila ang umaatake... pati mga ulong pugot ay gumagalaw rin. Kapag malapit ang mga paa mo sa mga ulo na to, siguradong kakagatin ka!
Nakabalik na si Erick mula sa basement. May dala siyang isang hindi naman masyado'ng kalakihang baril na tinatawag na 'guttling gun' (better and stronger than machine guns).
" Tumabi ka muna, Bron" sabi ni Erick. Agad namang tumabi si Bron.
Pumwesto sila sa area kung saan walang ulong maari kumagat sa kanila. Erick held the gun and started shooting at them.
BANG BANG BANG BANG BANG !!! ----------------
Kahit na medyo mabigat ang baril na ito, hindi na niya ito malay sa dalang galit at pighati para sa nag iisang pamilya niya. Ang mga uloy sinipa nila pabalik sa harapan na parang bola at sabay na sumasabog kasama ang mga katawan ng zombies. May mga natumba, mga nabasag na mga katawan; zombie body parts all over the place. Nakaka kilabot at nakakadiri ang imaheng nakikita nina Bron at Erick.
Nakaupo nalang silang dalawa na nakasandal sa pader, humihingalo, basang basa sa dugo ng zombies at pagod na pagod na tila hindi na makatayo. Hindi makapaniwalang kaya pala nilang lumaban. Kaya pala nilang talunin ang mga zombies ng magkasama.
Nag tinginan ang dalawa at napatawa nalang sa itsura ng isat-isa.
- Writer
