Dead End
Kahit nanghihinayang, umalis si Bron sa simabahang iyon. Nanatili sa kanyang isip ang mukha ni Hannah, ang kanyang mga mata habang pinapalayas siya. Napakasakit. Pinunasan niya ang mga luhang hindi niya mapigilan. Nasa labas na siya ng bigla siyang napigilan. Parang may nagsasabi sa kanyang huwag umalis. Hindi ba't sabi mo, hindi mo susukuan si Hannah? Hindi ba't she's all that you have now? Sa tingin mo ba sasaya ba talaga si Hannah sa piling ng kanyang sakim na ama? Tumigil ang kanyang mga luha at tinignan ang sarili. Marami siyang sugat sa katawan, punit na rin ang kanyang damit. At sa kahit ano mang nangyari, tanging si Hannah lang ang nagpapawi ng bawat sakit at hirap na dinanas niya. Ngunit sa twing magkasama kami, lagi ko siyang napapahamak. Naisip niya at muli nanaman niyang na
Great novels start here
- Writer
