Carlo’s :POV
Walang ibang laman ang buong utak ko kundi ang sarap at libog. Kahit gutom ako, mas inuna ko pa ang pagkain sa perlas ni Elize na hindi nakakasawa. Inalalayan ko siyang mag–taas-baba habang nakapatong sa akin na nagmamaneho. Nakita kong napapapikit at napapatingala siya sa kisame, habang ako naman ay nang gigil na sa sarap. Ramdam ko na ang kiliting lumulukob sa buong pagkatao ko.
“Ahhh… bilisan mo pa,” nanggigil kong utos sa kanya.
“Ohhh… f*ck…” mahina kong daing—
Knock! Knock!
“Carlo! Anak, buksan mo ang pinto!” rinig kong sigaw ni Mommy mula sa labas. Napahinto si Elize at tumingin sa akin.
“’Wag kang tumigil, tapusin natin ’to,” pigil ko sa kanya.
“What? Anong tapusin? Nasa labas ang mommy mo! Paano kung makapasok siya at maabutan ako dito na nag–ba-bounce sa ibaba
