Malalaki at mabilis ang hakbang na tinungo ko ang aking silid na matagal ding nabakante.
Miss na miss ko na agad ang aking mga anak kahit sandaling oras pa lamang silang nawalay sa akin.
Ganito din kaya ang nararamdaman ng aking mga magulang laong lalo na ni mommy?
Siguro'y ganito nga lalo pa at matagal din bago ako nagpakitang muli sa kanila. Kaya marahil ay sobrang higpit ng yakap ang ibinigay niya sa akin ng magtagpo kami kanina. Ganon na lamang ang mga luhang pinakawalan niya.
Ganoon nga siguro ang pagiging ina, na hindi natatapos sa pagluwal lamang ng kanyang mga sanggol kundi hanggang sa wakas ng kanilang buhay.
Ito ang unang gabi ko dito sa aming mansyon na kasama ang dalawang kong anak.
Pag tapat ko sa pinto ng aking silid ay humugot ako ng malalim na paghinga at ibuniga di
