Falls . . .
MAKALIPAS ang twenty minutes . . . Ramdam ni Lolita ang pagbagal ng takbo ng kabayo. Wala siyang narinig na salita mula kay Zyran, ngunit pansin niya ang paggalaw nito sa tali ni Morp sa ibang paraan. “We have to walk from here. Medyo malalago na ang mga puno riyan sa unahan, Morp can no longer properly move.” Tumaas ang isang kilay ni Lolita. “Then what are we doing here? Baka may mga ahas pang nakalambitin o nananahan diyan sa unahan na mga puno,” komento ni Lolita. Ngunit natahimik siya bigla nang umihip ang malamig na hangin at may napansin siyang nakagagalak na ingay. “Malapit na ba tayo sa ilog?” Ngumiti si Zyran at hinawakan ang kaniyang kamay. “May maliit na falls diyan sa unahan. It was natural out of all the man-made falls around here.” “Never pa akong nakapunta sa natural
- Writer
